Γιατί το «εδώ είμαστε μια οικογένεια» είναι το μεγαλύτερο red flag σε μία δουλειά
Μια από τις πιο γνωστές φράσεις που ακούγεται από μια εταιρεία, η οποία θέλει να περιγράψει θετικά το εργασιακό της κλίμα και να προσφέρει οικειότητα και ασφάλεια είναι: «Εμείς εδώ είμαστε σαν οικογένεια!». Συχνά λέγεται για να καλωσορίσει νέα μέλη, υπογραμμίζεται σε meetings και προβάλλεται ως βασικό στοιχείο της εταιρικής κουλτούρας, ενώ πραγματικά δεν χρειάζεται, γιατί η δουλειά δεν είναι οικογένεια. Θα λέγαμε μάλιστα ότι είναι red flag. Να γιατί!
Τα όρια που δεν τηρούνται
Θυμάσαι να ανοίγεις την ντουλάπα και να παίρνεις το φανταστικό μπλουζάκι της αδερφής σου, χωρίς να τη ρωτήσεις, και να το φοράς όλο χαρά; Θυμάσαι την αδερφή σου, αφού επέστρεφες σπίτι, να φωνάζει με ποιο δικαίωμα το έκανες και να ορκίζεται πως την επόμενη φορά που θα έπαιρνες δικό της ρούχο θα πετούσε όλα τα δικά σου από το μπαλκόνι; Θυμάσαι μήπως να σου λέει «Μα, αν με ρωτούσες θα στο έδινα!»;
Αν ναι, τότε θυμάσαι μια κλασσική οικογενειακή στιγμή, τότε που δεν σεβάστηκες τα προσωπικά αντικείμενα της αδερφής σου, που ξεπέρασες τα όρια της σχέσης σας και που- λόγω της άνεσης- δημιούργησες έναν εσωτερικό κραδασμό. Όλο αυτό μπορεί να συμβεί στη δουλειά σου; Μπορεί να πάρει η συνάδελφός σου το project που εσύ έχεις δουλέψει και να το παρουσιάσει εκείνη στον Manager σας; Ε, δεν μπορεί!
Και αυτός είναι ένας πολύ ουσιαστικός λόγος για να μην είμαστε «σαν οικογένεια». Γιατί τα όρια και η τήρησή τους εξυπηρετούν πραγματικά τις αποτελεσματικές εργασιακές σχέσεις. Κάθε επαγγελματικό πλαίσιο που θέλει να δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα μεταξύ των εργαζομένων του οφείλει να έχει όρια και κανόνες που θα τηρούνται και θα επιβεβαιώνονται με δίκαιο τρόπο προς το σύνολο των ανθρώπων κι έτσι η δουλειά σου θα αναγνωρίζεται, ο ρόλος σου θα είναι ξεκάθαρος και η προσπάθεια σου δεν θα χάνεται μέσα στην ομάδα.
Η λανθασμένη επικοινωνία
Στην οικογένειά σου, συνήθως, μιλάς ελεύθερα, με άνεση και συχνά χωρίς φίλτρα. Ο καθένας λέει τα δικά του, κάποιος δεν τα αποδέχεται, κάποιος άλλος τα προσπερνάει και κάποιος μπορεί να επηρεάζεται αρνητικά συναισθηματικά. Και κάπου εκεί τις περισσότερες φορές δεν κερδίζει η ανοιχτή επικοινωνία, αλλά χάνεται κάθε είδους επικοινωνία.
Η «οικογενειακή» φιλοσοφία στα εργασιακά περιβάλλοντα δημιουργεί προβλήματα στην επικοινωνία, γιατί συχνά παύει να είναι ανάλογη της ισχύουσας σχέσης και, προσπαθώντας να γίνει οικεία, καταφέρνει να γίνει αντιεπαγγελματική. Καμιά διευθύντρια δεν μπορεί να φωνάζει, κανένας προϊστάμενος ή συνάδελφος δεν επιτρέπεται να τρελαίνεται προσβάλλοντας πρόσωπα και καταστάσεις.
Αυτό που επιβάλλεται μέσα από την επικοινωνία είναι σεβασμός, σαφήνεια και επίγνωση. Δεν είναι χώρος για ξεσπάσματα, για κουβέντες που λέγονται «πάνω στα νεύρα» και ειρωνείες. Είναι χώρος για υγιή διάλογο, ανταλλαγή ορθών πληροφοριών και συνεργασία, χωρίς προκαταλήψεις, με διάθεση και σεβασμό.
Δεν κάνουμε μαζί Χριστούγεννα και Πάσχα!
Κάθεται στο meeting room ο μπαμπάς σου ή ο άντρας σου; Δουλεύεις με τα αδέρφια σου, τω μωρό σου ή την έφηβη κόρη σου; Κανονίζεις διακοπές με την ομάδα από το Λογιστήριο; Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εκείνοι που θα περάσετε τα Χριστούγεννα και το Πάσχα μαζί. Δεν είναι οικογένεια και ειλικρινά δεν χρειάζεται να είναι. Ούτε χρειάζεται να σας πείσουν πως αυτό είναι υγιές για οποιοδήποτε εργασιακό περιβάλλον. Αυτό που χρειάζεται είναι να είναι συνάδελφοι, ομάδα, συνεργάτες, να στηρίζετε ο ένας τον άλλον, να μπορείτε να γελάσετε μαζί, να μοιραστείτε τις καθημερινές εργασιακές δυσκολίες και να γιορτάζετε τις επαγγελματικές σας νίκες.
Έτσι θα τους εκτιμάς, θα σε εκτιμούν και μαζί θα βάζετε ένα θετικό πρόσημο στην εργασιακή σας ζωή, και αυτό από μόνο του αρκεί.