Αντίνοος Αλμπάνης: Οι σκέψεις για οικογένεια & η απόφαση που πήρε μετά την περιπέτεια με τον καρκίνο
Ο Αντίνοος Αλμπάνης δεν είναι από τους ανθρώπους που μιλούν εύκολα επιφανειακά. Στη συζήτησή του στο Anestea the Podcast με τον Ανέστη Ευαγγελόπουλο, άφησε στην άκρη τα φίλτρα και μίλησε για όλα: από την πορεία του στην υποκριτική, το Maestro στο οποίο πρωταγωνιστεί, μέχρι την περιπέτεια υγείας που τον άλλαξε ουσιαστικά.
Η περιπέτεια υγείας που του άλλαξε τη ματιά στη ζωή
Ο Αντίνοος Αλμπάνης στο παρελθόν έδωσε τη δική του «μάχη» με τον καρκίνο και βγήκε νικητής. Από τότε μιλάει συχνά για εκείνη την περίοδο της ζωής του, καθώς φαίνεται πως λειτούργησε ως σημείο καμπής. Ο ίδιος εξηγεί πως, μετά από αυτή την περιπέτεια, αντιμετωπίζει διαφορετικά τις δυσκολίες και τις αποτυχίες στη ζωή του:
«Ναι, πολλά από αυτά που συζητάμε είναι απόρροια αυτού. Η ψυχραιμία που έχω με τη δουλειά, το να μην δίνω πολύ μεγάλη βάση σε πράγματα τα οποία μπορεί είτε να είναι ακανθώδη είτε να μην ρολάρουν πολύ εύκολα, είτε να μην λειτουργούν καθόλου και να αποτυγχάνουν. Έχω μια διάθεση πια του πάμε παρακάτω. Δεν στεκόμαστε πολύ πάνω από αυτό που έχει συμβεί. Το κοιτάζουμε, το παρατηρούμε, το αξιολογούμε, αλλά προχωράμε και προχωράμε. Γιατί αν δεν προχωρήσουμε θα προχωρήσει μόνη της η ζωή και εμείς θα βγάλουμε ένα κεφαλάκι από το παράθυρο και θα την κοιτάμε και θα μας κουνάει το μαντήλι. Και είμαστε εμείς οι επιβάτες της ζωής μας. Δεν είναι κάποιος άλλος. Οπότε πρέπει να πηγαίνουμε μαζί της. [..] Εκτιμάω πιο πολύ τη ζωή πλέον και τη γεύομαι καλύτερα. Τον τελευταίο χρόνο είχα μια άνεση και πολυτέλεια να μπορώ να ταξιδέψω. Αυτό που με έχει εντυπωσιάσει πολύ είναι η Κοπεγχάγη».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ανάγκη για έλεγχο και η δυσκολία στο «άνοιγμα»
Παρά τη βαθύτερη κατανόηση της ζωής, ο ηθοποιός παραδέχεται ότι στις δύσκολες στιγμές τείνει να αποσύρεται:
«Δε μου αρέσει η λέξη “μάχες”. Έχω μια τάση να θέλω να υπερασπιστώ την αξιοπρέπειά μου, οπότε σε δύσκολες στιγμές που νιώθω να μην έχω τον έλεγχο της ζωής μου, του σώματός μου, της υγείας μου, θέλω να αποτραβιέμαι, θέλω να το περνάω μόνος μου, που αυτό μπορεί να με οδηγεί και σε έναν “στρουθοκαμηλισμό” συνολικότερο, αλλά δε μου είναι εύκολο να ανοίγομαι και να επιτρέπω στον άλλον να ασχοληθεί με το δικό μου πρόβλημα. Θέλω να έχω εγώ τον έλεγχο. Βέβαια, έχω κάνει πολλή δουλειά και να προσπαθώ να επιτρέπω στους ανθρώπους μου να έχουν επίγνωση του τι μου συμβαίνει και να έχουν παρουσία με σκοπό τη φροντίδα».
Σκέψεις για οικογένεια και οι δυσκολίες της εποχής
Ο Αντίνοος Αλμπάνης μιλά με τρυφερότητα για τα παιδιά, αλλά και με ειλικρίνεια για τις αμφιβολίες του:
«Λατρεύω τα παιδιά. Δεν ξέρω αν αυτό το βάρος μπορώ να το σηκώσω. Αν έρθει κάποια στιγμή στη ζωή μου, θα είμαι παρών να το κάνω, αλλά δεν ξέρω αν θα είναι από αυτά που συνειδητά θα επιδιώξω να κάνω».
Αναπολώντας τα παιδικά του χρόνια, αναδεικνύει και τη διαφορά των εποχών:
«Εγώ μεγάλωσα όμορφα, με αγάπη, με παροχές, με ωραίες αναμνήσεις, αλλά σε μια εποχή που αυτά τώρα δε μπορούν να κουμπώσουν, δηλαδή είχα μια ελευθερότητα εγώ, με εμπιστεύονταν οι γονείς μου να βγαίνω στα 13 και να παίζω στις αλάνες με τους φίλους μου και να γυρνάω με γδαρμένα γόνατα και να είναι οκ αυτό. Τώρα, δε ξέρω αν αυτό μπορεί να εφαρμοστεί, αν μια σύγχρονη οικογένεια νιώθει ασφαλής να αφήσει το παιδί να ζήσει μια τέτοια ζωή η οποία θα το πλουτίσει, θα το διαμορφώσει και θα τον κάνει έναν έμπειρο, ώριμο, γεμάτο ενήλικα. Οπότε η εποχή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο νομίζω.»
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Έρωτας, δουλειά και εσωτερική σύνδεση
Στην προσωπική του ζωή, ο ηθοποιός δηλώνει πως αυτή την περίοδο δεν είναι ερωτευμένος:
«Δεν είμαι ερωτευμένος, δυστυχώς. Πρέπει να βρούμε τη “φλόγα”, γιατί ο έρωτας είναι σπουδαίο πράγμα στη ζωή».
Και όταν έρθει ο έρωτας; Πώς είναι ο Αντίνοος;
«Πετάει! Και κυρίως αγαπάει τον εαυτό του».
Όσο για τη δουλειά του, αναζητά ουσία και ένταση:
«Θέλω να έχω ωραίες συνεργασίες, να συναντάω ανθρώπους που να με εξελίσσουνε, που να με κάνουν να θυμάμαι για ποιους λόγους κάνω αυτή τη δουλειά, που να με ”αναστατώνουν ερωτικά” σε σχέση με τη δουλειά».
Η σχέση με το «σπίτι» και όσα έχουν αξία
Παρά τα χρόνια που μένει στον ίδιο χώρο, δεν δένεται με τα υλικά:
«Δε μπορώ να δεθώ με υλικά αγαθά, δε μπορώ να δεθώ με χώρους. Μένω σε ένα σπίτι 15 χρόνια. Αυτό το σπίτι είναι “ποτισμένο” με τη δική μου ζωή. Είναι το σπίτι που μεγάλωσα το σκυλί μου και το έχω μαζί 11 χρόνια, το έχω ταυτίσει πολύ με το σκυλί μου».
Ο Αντίνοος Αλμπάνης δεν ωραιοποιεί τις δυσκολίες που πέρασε. Αντίθετα, τις μετατρέπει σε αφορμή για βαθύτερη κατανόηση και επαναπροσδιορισμό. Και ίσως αυτό είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει: η ειλικρίνεια με την οποία επιλέγει να προχωρά – πάντα μπροστά.