Ας μιλήσουμε για το ρίσκο

Γεια! Είναι 20:21, Τρίτη βραδύ, και αυτό το κείμενο με βρίσκει κάπως έτσι:

Με αφορμή αυτό το quote:

το να μην παίρνεις ρίσκα είναι το μεγαλύτερο ρίσκο που μπορείς να πάρεις.

Σκεφτόμουν ότι το ρίσκο είναι σαν τη ρώσικη ρουλέτα.

Δεν ξέρεις αν θα «κερδίσεις» ή αν θα το μετανιώσεις… Όμως, πόσο βαρετή θα ήταν μια ζωή χωρίς ρίσκα;;;

Στο δικό μου μυαλό και πάντα την κρίσιμη αυτή στιγμή που έπρεπε να επιλέξω, σκεφτόμουν αυτό το “What if”…

Τι θα γινόταν ΑΝ… Και ήθελα να ξέρω ότι το δοκίμασα… Το τόλμησα… Τις εξάντλησα τις πιθανότητες… Την τερμάτισα την πίστα, και τώρα ναι! Τώρα ξέρω αν έκανα σωστά ή όχι.

Δεν θα μπορούσα να ζήσω με το «τι θα γινόταν αν…» – εκεί συμπληρώστε τη φράση με όποιο σενάριο θέλετε.

Πήγαινα σε αυτό το ραντεβού,

Δεχόμουν αυτήν τη δουλειά,

Πάλευα γι’ αυτήν τη σχέση,

Έδινα αυτήν τη δεύτερη ευκαιρία.

Και σκέφτομαι πάντα πως αν μου βγει, βγήκε! Αν δεν βγει, τουλάχιστον το δοκίμασα, το τόλμησα…

Πριν από την απόφαση, υπερισχύει ο φόβος τού να χάσουμε αυτό που ήδη έχουμε.

Την «ασφάλεια».

Τη συνήθεια.

Το γνώριμο.

Εκεί είναι που κάνουμε συνήθως πίσω και κάπως έτσι μένουμε στάσιμοι σε καταστάσεις που δεν μας γεμίζουν, σε σκέψεις που μας κρατάνε πίσω, σε εκδοχές του εαυτού μας που δεν μας εκφράζουν πια.

Απλά επειδή είναι safe. Αλλά το safe δεν σημαίνει ότι είναι πάντα σωστό.

Και το ρίσκο δεν είναι πάντα καταστροφή. Πολλές φορές είναι απλά… η αρχή για κάτι καλύτερο. Πολλές φορές, με το ρίσκο έρχεται και η εξέλιξη σε όλα τα επίπεδα της ζωής…

Μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος/η.

Δεν θα συμβεί ποτέ😂

Στην τελική, make it for the plot💋