Γιατί οι διακοσμητές αποφεύγουν το απόλυτο ταίριασμα;

«Αν όλα ταιριάζουν μεταξύ τους, το σπίτι θα δείχνει πιο όμορφο». Θα το έχεις ακούσει πολλές φορές ή θα το έχεις σκεφτεί και εσύ. Κι όμως, οι διακοσμητές συνήθως προσπαθούμε να πετύχουμε το ακριβώς αντίθετο.

Για πολλά χρόνια πιστεύες ότι η επιτυχημένη διακόσμηση σήμαινε απόλυτη ομοιομορφία. Το ίδιο ξύλο παντού. Το ίδιο χρώμα σε όλα τα υφάσματα. Έπιπλα από την ίδια σειρά. Αξεσουάρ που μοιάζουν σαν να αγοράστηκαν όλα μαζί. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι, αν παρατηρήσεις προσεκτικά τους πιο όμορφους χώρους, θα διαπιστώσεις κάτι διαφορετικό: σχεδόν τίποτα δεν ταιριάζει απόλυτα. Και αυτό δεν είναι λάθος. Είναι συνειδητή επιλογή.

1. Η ζωή δεν είναι σετ

Οι χώροι που αγαπάμε περισσότερο έχουν συνήθως ιστορία. Ένα τραπέζι που αποκτήθηκε χρόνια πριν. Μια πολυθρόνα που βρέθηκε αργότερα. Ένα φωτιστικό από άλλο κατάστημα. Ένα βάζο από ένα ταξίδι.

Όταν όλα προέρχονται από το ίδιο σετ, ο χώρος μπορεί να δείχνει σωστός αλλά συχνά χάνει τον χαρακτήρα του. Οι διακοσμητές προσπαθούμε να δημιουργούμε σπίτια που μοιάζουν να εξελίχθηκαν με τον χρόνο και όχι να αγοράστηκαν μέσα σε μία ημέρα. Οι πιο ενδιαφέροντες χώροι δεν μοιάζουν έτοιμοι. Μοιάζουν να έχουν ζήσει.

 2. Το ίδιο ξύλο παντού κουράζει το μάτι

Ένα από τα πιο συχνά λάθη είναι η προσπάθεια να ταιριάξουν όλα τα ξύλα μεταξύ τους. Το τραπεζάκι. Η βιβλιοθήκη. Η κονσόλα.
Η τραπεζαρία. Στην πραγματικότητα, η απόλυτη ταύτιση συχνά κάνει έναν χώρο επίπεδο.

Έτσι, αυτό που επιλέγουμε είναι να συνδυάζουμε διαφορετικούς τόνους ξύλου αρκεί να έχουν κοινή θερμοκρασία. Ζεστά με ζεστά. Ψυχρά με ψυχρά. Με αυτόν τον τρόπο, ο χώρος αποκτά βάθος χωρίς να χάνει τη συνοχή του. Η αρμονία δεν σημαίνει ομοιομορφία.

3. Οι διαφορετικές υφές κάνουν έναν χώρο πιο πλούσιο

Σκέψου ένα σαλόνι όπου όλα είναι λεία. Λείος καναπές. Λείο τραπεζάκι. Λείο φωτιστικό. Λείες κουρτίνες. Ο χώρος μπορεί να δείχνει σωστός, αλλά δύσκολα θα δείχνει ζεστός.

Επιλέγουμε να συνδυάζουμε :

• λινό
• ξύλο
• κεραμικά
• μέταλλο
• φυσικές ίνες

Γιατί οι διαφορετικές υφές είναι αυτές που δίνουν ζωή σε έναν χώρο. Πολλές φορές το μάτι βλέπει την υφή πριν ακόμη αντιληφθεί το χρώμα.

4. Τα σπίτια δεν χρειάζονται αντίγραφα

Ένα ακόμη λάθος είναι τα απόλυτα συμμετρικά ζευγάρια παντού. Δύο ίδια βάζα. Δύο ίδιες πολυθρόνες. Δύο ίδιες συνθέσεις. Η συμμετρία έχει τη θέση της στη διακόσμηση. Όμως όταν επαναλαμβάνεται παντού, ο χώρος αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με έκθεση παρά με σπίτι. Γι’ αυτό οι διακοσμητές συχνά συνδυάζουμε αντικείμενα διαφορετικού ύψους, διαφορετικού σχήματος ή ακόμη και διαφορετικού υλικού.

Το ενδιαφέρον γεννιέται από τις μικρές διαφορές.

5. Η συνοχή είναι πιο σημαντική από το ταίριασμα

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο. Ο στόχος δεν είναι όλα να είναι ίδια. Ο στόχος είναι όλα να μοιάζουν ότι ανήκουν στην ίδια ιστορία.

Μπορεί ένα σπίτι να περιλαμβάνει διαφορετικά ξύλα, διαφορετικά υφάσματα και διαφορετικά αντικείμενα. Αν όμως μοιράζονται την ίδια αισθητική κατεύθυνση, ο χώρος θα δείχνει ολοκληρωμένος. Οι διακοσμητές δεν κυνηγάμε  το τέλειο ταίριασμα. Κυνηγάμε τη συνοχή.

Ίσως τελικά η πιο μεγάλη παρεξήγηση στη διακόσμηση να είναι η ανάγκη να ταιριάζουν όλα μεταξύ τους. Γιατί τα σπίτια με χαρακτήρα δεν χτίζονται από κανόνες τελειότητας. Χτίζονται από ισορροπία, προσωπικές επιλογές και μικρές διαφορές που κάνουν έναν χώρο να μοιάζει αληθινός. Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό μυστικό των πιο όμορφων σπιτιών. Δεν προσπαθούν να δείχνουν τέλεια. Προσπαθούν να δείχνουν ζωντανά.