Virginie Viard: Η πρώην creative director του οίκου Chanel σπάει τη σιωπή της – «Θα το σταματήσουμε εδώ» της ανακοίνωσαν
Δύο χρόνια μετά την πολυσυζητημένη αποχώρησή της από τον οίκο Chanel, η Virginie Viard αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά. Η σχεδιάστρια που για δεκαετίες προτιμούσε να κινείται αθόρυβα στα παρασκήνια, βρέθηκε στο πλατό της γαλλικής εκπομπής Quotidien για να παρουσιάσει το νέο της βιβλίο, «Un Regard: Une Vie Chez Chanel» (Μια ζωή στη Chanel), που κυκλοφόρησε στο Παρίσι, στην καρδιά της Εβδομάδας Μόδας.
Στις σελίδες του, η Virginie Viard αποκαλύπτει το παρασκήνιο της ξαφνικής απόλυσής της μετά από 37 χρόνια προσφοράς, τη βαθιά, σύνθετη σχέση της με τον Karl Lagerfeld, αλλά και τη στενή επαφή που ανέπτυξε στη συνέχεια με τον Hedi Slimane.
Η Virginie Viard περιγράφει τη στιγμή που έμαθε ότι η συνεργασία της με τον οίκο Chanel έλαβε τέλος. Κατά τη διάρκεια ενός γεύματος με τον Alain Wertheimer, εκ των ιδιοκτητών του οίκου, εκείνος της ανακοίνωσε απλά: «Θα το σταματήσουμε εδώ». Αν και είχε νιώσει το κλίμα να αλλάζει μετά το επεισοδιακό Cruise show στη Μασσαλία τον Μάιο του 2024, το οποίο επηρεάστηκε από μια ξαφνική καταιγίδα, η ανακοίνωση την άφησε άφωνη:
«Καταλαβαίνω τις λέξεις, αλλά όχι τι σημαίνουν. Είναι Ιούνιος, οι προετοιμασίες για την Haute Couture βρίσκονται στο φουλ και οι πωλήσεις δεν ήταν ποτέ καλύτερες. Γιατί τώρα; Γιατί έτσι; Δεν υπήρξε συζήτηση, καμία εξήγηση. Μόνο μια απότομη ανακοίνωση κι η δική μου παγωμένη σιωπή» αναφέρει στο βιβλίο.

Παρά την αρνητική κριτική που δεχόταν συχνά στα social media (και όχι εντελώς άδικα θα προσθέσω), τα οικονομικά στοιχεία δικαίωναν το έργο της με τα έσοδα του οίκου να έχουν εκτοξευθεί στα $19,7 δισεκατομμύρια το 2023, ενώ η γραμμή Ready-to-Wear είχε υπερδιπλασιαστεί υπό τη δική της δημιουργική ηγεσία.
Η απομάκρυνση ήταν ένα σοκ που κλόνισε την καθημερινότητά της:
«Ο Chanel δεν ήταν απλά μια δουλειά· ήταν η ραχοκοκαλιά μου, το πλαίσιο της ύπαρξής μου. Όταν αυτό το πλαίσιο σου αφαιρείται απότομα σε μια φωτεινή τραπεζαρία, χάνεις την ισορροπία σου. Δυσκολευόμουν ακόμα και να περπατήσω στο δρόμο. Φοβόμουν» γράφει.

Αναλογιζόμενη την πορεία της, παραδέχεται πως η διακριτικότητά της ίσως ερμηνεύτηκε λανθασμένα. Η Viard δεν έκανε σχέδια, αλλά δούλευε με κολλάζ έμπνευσης.
«Όταν δεν μπορείς να εξηγήσεις αυτό που κάνεις, οι άλλοι το ορίζουν για σένα», σημειώνει, ενώ αφήνει να εννοηθεί πως ίσως κρίθηκε με διαφορετικά κριτήρια ως γυναίκα: «Η διακριτικότητα ενός άντρα επαγγελματία εκλαμβάνεται ως αφοσίωση και αυστηρότητα. Η διακριτικότητα μιας γυναίκας εκλαμβάνεται ως έλλειψη παρουσίας και ευαλωτότητα»
Στο βιβλίο περιλαμβάνεται κι ένα γράμμα προς τον Karl Lagerfeld, γεμάτο συναισθήματα που κυμαίνεται ανάμεσα στην ευγνωμοσύνη και το παράπονο. Θυμάται τη στιγμή που έμαθε ότι χρίστηκε διάδοχός του. Ήταν η ημέρα του θανάτου του και αναρωτήθηκε αν ήταν δική του επιθυμία:
«Αν το ζήτησε εκείνος, ήταν το ομορφότερο δώρο. Αλλά γνωρίζοντάς τον, αν με ήθελε για διάδοχό, ήταν επίσης επειδή δεν ήθελε κανέναν άλλον να τον διαδεχθεί»
Παράλληλα, αποκαλύπτει τις εντάσεις στα παρασκήνια, αναφέροντας πως κάποτε σκέφτηκε να αποχωρήσει και να πάει στον οίκο Louis Vuitton δίπλα στον Marc Jacobs, κουρασμένη από τις ανταγωνιστικές δυναμικές, τις οποίες καλλιεργούσε ο Lagerfeld στο ατελιέ.
Όταν έμαθε πως ο Matthieu Blazy αναλαμβάνει τα ηνία του οίκου Chanel, ένιωσε πραγματική ανακούφιση:
«Θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Μια καθαρή ρήξη και οι καθαρές ρήξεις έχουν το πλεονέκτημα της σαφήνειας. Αυτό με ελευθερώνει»
Διαβάζοντας πρόσφατα ένα άρθρο που παρουσίαζε την ιστορία του οίκου χωρισμένη σε τρεις μεγάλες πράξεις, δηλαδή στην Coco Chanel, τον Karl Lagerfeld και τον Matthieu Blazy, η Viard στάθηκε στην παντελή απουσία του ονόματός της:
«Δεν αναφέρεται καν το όνομά μου. Ήμουν απλά ο χώρος ανάμεσα σε δύο πράξεις. Το διάλειμμα: η στιγμή που το κοινό σηκώνεται, πάει στο φουαγιέ, παραγγέλνει ένα ποτό, συζητάει. Η στιγμή που δεν συμβαίνει τίποτα ουσιαστικό»
Ωστόσο, η ίδια κλείνει το κεφάλαιο αυτό με ψηλά το κεφάλι, δηλώνοντας περήφανη για την αφοσίωση, τις συλλογές και τις αμέτρητες άυπνες νύχτες που αφιέρωσε στο ατελιέ. Σήμερα, στα 64 της, δηλώνει έτοιμη για τα επόμενα βήματά της στη μόδα, χωρίς να σχεδιάζει δικό της brand, αλλά πάνω απ’ όλα χαμογελαστή.
Oh, the drama!