Ποια ισότητα φύλων; Οι ταινίες από γυναίκες δημιουργούς μειώθηκαν δραματικά τον τελευταίο χρόνο στο Hollywood
Υπάρχουν χρονιές που το Hollywood μοιάζει να κινείται μπροστά. Και υπάρχουν χρονιές που οι αριθμοί το διαψεύδουν. Το 2025 ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Σύμφωνα με νέα έρευνα της ReFrame (Sundance Institute & Women in Film), η παρουσία γυναικών στη σκηνοθεσία στις 100 πιο εμπορικές ταινίες της χρονιάς έπεσε στις 11, το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων έξι ετών. Και κάπου εδώ δεν μιλάμε για «τάση». Μιλάμε για καμπή.
Η πρόοδος που… έκανε πίσω
Τα προηγούμενα χρόνια, η εικόνα έμοιαζε να αλλάζει. Αργά, δύσκολα, αλλά να αλλάζει. Περισσότερες γυναίκες σε δημιουργικούς ρόλους, περισσότερες παραγωγές που περνούσαν το «ReFrame Stamp», περισσότερες φωνές που έμπαιναν στο παιχνίδι.
Η ετήσια έκθεση ReFrame επισημαίνει μια ανησυχητική μείωση της ισότητας των φύλων σε βασικούς ρόλους στον κινηματογράφο, με μόλις 26 ταινίες να πληρούν τα κριτήρια το 2025. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο 11 από τις 100 κορυφαίες ταινίες σκηνοθετήθηκαν από γυναίκες, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα προηγούμενα έτη.
Επιπλέον, η εκπροσώπηση των γυναικών σε κεντρικούς ρόλους μειώθηκε, υπογραμμίζοντας μια αρνητική τάση για τις γυναίκες μειονοτικών ομάδων στον κλάδο.
Μικρές διαφορές στα νούμερα. Μεγάλη διαφορά στην εικόνα.
Μπροστά και πίσω από την κάμερα: το ίδιο μοτίβο
Δεν είναι μόνο η σκηνοθεσία. Είναι και οι ρόλοι στην οθόνη. Οι γυναικείοι κεντρικοί ρόλοι μειώθηκαν αισθητά, ενώ η εκπροσώπηση γυναικών από διαφορετικά υπόβαθρα επίσης υποχώρησε. Σε μια βιομηχανία που συχνά διακηρύσσει την ένταξη και τη διαφορετικότητα, τα δεδομένα δείχνουν ότι η πραγματικότητα δεν ακολουθεί πάντα το αφήγημα.
Η μόνη κατηγορία που δεν παρουσίασε πτώση; Οι γυναίκες παραγωγοί. Εκεί, η παρουσία παραμένει σταθερή — ίσως το πιο «ήσυχο» αλλά και πιο κρίσιμο πεδίο ισχύος στο σύγχρονο σινεμά.
Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ταλέντο. Είναι το ποιος παίρνει τις αποφάσεις. Η ReFrame δεν μιλά για θεωρία. Μιλά για δομή. Για το πώς κατανέμονται οι ευκαιρίες, ποιοι μπαίνουν στο δωμάτιο όπου «κλειδώνουν» οι παραγωγές, και ποιοι μένουν απ’ έξω πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση.
Και όταν αυτά τα ποσοστά πέφτουν, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η πόρτα δεν άνοιξε περισσότερο. Άνοιξε λιγότερο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Και τώρα;
Το 2025 δεν ακυρώνει ό,τι προηγήθηκε. Αλλά το αμφισβητεί σκληρά. Γιατί η ισότητα στο σινεμά δεν είναι μια ευθεία γραμμή προόδου. Είναι πεδίο διαρκούς διεκδίκησης. Και κάθε φορά που τα νούμερα γυρίζουν πίσω, η κουβέντα ξαναρχίζει από την αρχή – πιο επίκαιρη από ποτέ.