Τα παπούτσια και οι άνθρωποι: Αν σε πληγώνουν δεν είναι το μέγεθός σου

Και αν σε αγαπάς πρέπει να το αποδεχτείς και να προχωρήσεις.

Κάποτε πίστευα πως οι άνθρωποι πρέπει να παλεύουν για μια σχέση. Πως αν κάνουν λίγη ακόμη υπομονή, αν κρύψουν μερικά ακόμη κομμάτια του εαυτού τους, τότε η σχέση θα βρει τον δρόμο της και θα επιβιώσει.

Μα οι άνθρωποι δεν είναι παζλ που πρέπει να πιεστούν για να ταιριάξουν. Και η αγάπη δεν είναι ένας χώρος όπου πρέπει να στριμώχνεσαι για να χωρέσεις.

Υπάρχουν φορές που μένουμε σε ανθρώπους που δεν μας χωρούν. Όχι γιατί δεν βλέπουμε την αλήθεια, αλλά γιατί ελπίζουμε πως, αν προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο, αν μικρύνουμε λίγο τις ανάγκες και τα θέλω μας, κάποια στιγμή όλα θα ταιριάξουν και θα βρουν τον δρόμο τους.

Κι έτσι στριμωχνόμαστε σε σχέσεις που μας πιέζουν. Σε δεσμούς που μας κάνουν να αμφισβητούμε την αξία μας. Σε ανθρώπους που, όσο κι αν τους αγαπάμε, δεν μπορούν να μας προσφέρουν εκείνο το ήρεμο καταφύγιο που όλοι έχουμε ανάγκη.

Έχουμε μάθει να θαυμάζουμε την αντοχή. Να πιστεύουμε πως όσο περισσότερο υποφέρουμε για κάποιον, τόσο πιο βαθιά είναι τα συναισθήματά μας. Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική. Οι σχέσεις που σε εξελίσσουν, δεν σε αναγκάζουν να εγκαταλείψεις τον εαυτό σου. Δεν σε κάνουν να νιώθεις λίγος. Δεν απαιτούν να αλλάξεις το ποιος είσαι για να χωρέσεις μέσα τους.

Οι ιδανικοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή σου και, αντί να σε μικραίνουν, σε βοηθούν να ανθίσεις. Δίπλα τους νιώθεις ασφάλεια. Νιώθεις ότι μπορείς να αναπνεύσεις. Δεν χρειάζεται να αποδεικνύεις συνεχώς την αξία σου ούτε να παλεύεις για την αγάπη.

Και όταν μια σχέση σε πληγώνει ξανά και ξανά, ίσως το πρόβλημα να μην είναι ότι δεν προσπάθησες αρκετά. Ίσως το πρόβλημα να είναι ότι προσπαθείς να κρατήσεις κάτι που δεν είναι φτιαγμένο για σένα.

Το να φύγεις δεν σημαίνει ότι δεν αγάπησες αρκετά. Δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι κακός ή ότι εσύ είσαι δύσκολος άνθρωπος. Σημαίνει μόνο ότι αναγνώρισες πως δεν χωράς πια εκεί.

Και χρειάζεται μεγάλη δύναμη να το παραδεχτείς. Ακόμη μεγαλύτερη να το επιλέξεις.

Παρακάτω υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα χρειαστεί να τους κυνηγήσουμε, να τους πείσουμε ή να πονέσουμε για να μείνουν.
Άνθρωποι που θα μας ταιριάζουν φυσικά.

Γιατί όπως ένα παπούτσι που δεν είναι στο μέγεθός σου αφήνει πληγές στα πόδια, έτσι και μια σχέση που δεν είναι για σένα αφήνει πληγές στην ψυχή.

Και όσο κι αν επιμένεις να τη φορέσεις, όσο κι αν προσπαθείς να συνηθίσεις τον πόνο, δεν θα γίνει ποτέ άνετη. Γιατί κάποιες σχέσεις δεν είναι φτιαγμένες για να μείνουν. Είναι φτιαγμένες για να σου θυμίσουν πως αξίζεις να χωράς κάπου χωρίς να μικραίνεις τον εαυτό σου.