Περισσότερα gates παρά dates
Φέτος συνειδητοποίησα ότι βρέθηκα σε περισσότερα gates αεροδρομίων παρά σε ερωτικά ραντεβού.
Και ξέρεις κάτι; Δεν με στενοχωρεί καθόλου.
Κάθε φορά που βρίσκομαι σε μια νέα χώρα συμβαίνει κάτι σχεδόν μαγικό. Ξαφνικά τα προβλήματα που κουβαλάω μαζί μου φαίνονται λίγο μικρότερα.
Οι αγωνίες μου μικραίνουν. Οι φόβοι μου χάνουν λίγο από τη δύναμή τους. Γεμίζω με ελπίδα! Γιατί σηκώνω το βλέμμα και βλέπω έναν κόσμο τεράστιο.
Όμορφους ανθρώπους, διαφορετικές κουλτούρες και συνήθειες. Νέους τρόπους να αγαπούν, να εργάζονται, να ζουν.
Έτσι, συνειδητοποιώ κάτι που πάντα με γειώνει. Είμαι απλώς μια μικρή κουκκίδα μέσα σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Και αυτό, αντί να με τρομάζει, με απελευθερώνει.
Πιο μικρή πίστευα πως η ευτυχία βρίσκεται κάπου έξω από εμάς. Σε έναν άνθρωπο που θα εμφανιστεί τη σωστή στιγμή. Σε μια σχέση. Σε μια συνθήκη που θα μας κάνει να νιώσουμε ολοκληρωμένοι.
Όμως όσο ταξιδεύω, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι η ζωή δεν μπορεί να περιμένει. Δεν περιμένει να βρεις την κατάλληλη παρέα ή να νιώσεις έτοιμος.
Και όταν λέω ταξίδια δεν εννοώ μόνο τα αεροπλάνα και τους προορισμούς. Μιλάω για ελευθερία. Μιλάω για ζωή.
Άραγε, έχεις καταλάβει πόσο μικροί είμαστε μέσα σε αυτό τον κόσμο; Και μαζί με εμάς, μικρά είναι και τα προβλήματα μας.
Το πιο όμορφο πράγμα που ξόδεψα ποτέ τα χρήματά μου είναι τα ταξίδια. Ενταξει… ίσως και μια ωραία κρέμα προσώπου! Αλλά σίγουρα όχι ένα ακριβό ρούχο, μια τσάντα ή ένα αυτοκίνητο.
Γιατί μετά από κάθε ταξίδι επιστρέφω πάντα λίγο διαφορετική από όταν ξεκινούσα.
Λίγο πιο ανοιχτή. Λίγο πιο γενναία. Λίγο πιο ελεύθερη.
Κάθε φορά ψάχνω τον επόμενο προορισμό πριν καν επιστρέψω από τον προηγούμενο.
Ανυπομονώ να κλείσω ένα ακόμη εισιτήριο. Συχνά αναρωτιόμουν, έχω τάσεις φυγής; Από πού και γιατί; Όμως, για εμένα δεν είναι φυγή. Είναι επιστροφή. Επιστροφή σε εκείνη την εκδοχή του εαυτού μου, την πιο ρομαντική και την πιο ανέμελη.
Τα ταξίδια μού έδωσαν κάτι ακόμα.
Μου έμαθαν να περιπλανιέμαι στο άγνωστο χωρίς φόβο. Να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου και να παίρνω αποφάσεις. Να χάνομαι και να ξαναβρίσκω τον δρόμο μου. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και αυτή είναι μια από τις πιο πολύτιμες μορφές ελευθερίας.
Όμως αυτό που αγαπώ περισσότερο στα ταξίδια δεν είναι μόνο οι εικόνες. Είναι οι ιδέες. Κάθε φορά επιστρέφω με νέες σκέψεις. Νέες εμπνεύσεις. Νέες ερωτήσεις. Ο κόσμος γίνεται ο καλύτερος δάσκαλος και κάθε ταξίδι ένα μικρό μάθημα ζωής.
Μετά από όσα έχω περάσει, τα ταξίδια απέκτησαν για μένα και μία ακόμη διάσταση. Είναι για εμένα μια υπενθύμιση πόσο αξίζει να ζεις και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό. Να ανακαλύπτεις νέα μέρη, να δοκιμάζεις νέες γεύσεις. Να γνωρίζεις νέους ανθρώπους, να ακούς τις ιστορίες τους.
Η ζωή μετριέται με στιγμές. Και τα ταξίδια είναι ένας από τους πιο όμορφους τρόπους να γεμίζεις τη ζωή με στιγμές.
Καμιά φορά φαντάζομαι τον εαυτό μου πολύ μεγάλη. Με άσπρα μαλλιά και περισσότερες ρυτίδες (not)! Και αναρωτιέμαι τι θα έχει μείνει τότε. Σίγουρα όχι τα περισσότερα πράγματα που σήμερα θεωρούμε σημαντικά. Όχι οι λογαριασμοί, τα άγχη και οι μικρές καθημερινές εντάσεις.
Αυτό που θα έχει μείνει θα είναι οι αναμνήσεις. Ενα ηλιοβασίλεμα που είδα στην άλλη άκρη του κόσμου. Εκείνη η συζήτηση με έναν άγνωστο.
Το γέλιο και η περιπέτεια.
Πόσο τυχερός είναι ο άνθρωπος που φτάνει στα βαθιά του γεράματα κουβαλώντας έναν ολόκληρο κόσμο μέσα του!
Τελικά γι’ αυτό αγαπώ τόσο πολύ τα ταξίδια. Γιατί μου θυμίζουν ότι η ζωή είναι πολύ μεγαλύτερη από όσα μας απασχολούν καθημερινά. Ότι υπάρχει πάντα κάτι νέο να ανακαλύψεις.
Κάτι νέο να μάθεις. Κάτι νέο να ονειρευτείς.
Και πως, όσο μικροί κι αν είμαστε μέσα σε αυτόν τον απέραντο κόσμο, έχουμε το προνόμιο να τον εξερευνήσουμε. Και αυτό από μόνο του είναι ένα από τα πιο όμορφα δώρα της ζωής.
Λοιπόν, ποιος θα είναι ο επόμενος προορισμός;
⸻
Γράφω για όσα ομορφαίνουν έναν άνθρωπο από μέσα προς τα έξω. Για εκείνες τις εμπειρίες που μας θυμίζουν πόσο μεγάλη είναι η ζωή και πόσο μικροί είναι οι φόβοι μας μπροστά της. ✨ Ό,τι είναι αληθινό αφήνει πάντα φως πίσω του.