Ψέματα που λέμε στον εαυτό μας

Αυτά είναι μερικά από τα ψέματα που όλοι – πάνω κάτω – λέμε στον εαυτό μας.

1. «Είμαι καλά»

Είσαι;

Όντως είσαι;

Ρώτα λίγο τον εαυτό σου φωναχτά. Εννοώ να σε ακούσεις. Εκεί, κάποια στιγμή της ημέρας που θα είστε μόνο οι δυο σας.

Και ειλικρινά εύχομαι να είσαι.

Ή τουλάχιστον να ξέρεις τον τρόπο να γίνεις.

2. «Δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι»

Σε νοιάζει.

Όπως και εμένα με ένοιαζε. Τουλάχιστον μέχρι εκεί κάπου στα 35.

Μετά, με έναν μαγικό τρόπο, άρχισα να θεωρώ πολλά πράγματα σπατάλη ενέργειας και φαιάς ουσίας. Και ένα από αυτά ήταν και αυτό.

Το θέμα δεν είναι να μη σε νοιάζει καθόλου.

Το θέμα είναι να σε νοιάζει λιγότερο.

3. «Από Δευτέρα ξεκινάω»

Το πιο διαχρονικό ψέμα της ανθρωπότητας. Αν είναι ένα ψέμα που το έχουμε πει ΟΛΟΙ μας, είναι αυτό. Είτε αφορά δίαιτα, γυμναστική ή οποιοδήποτε νέο ξεκίνημα, θεωρούμε ότι βάζοντας ως αφετηρία τη Δευτέρα κάτι μαγικό θα συμβεί.

Πρόταση από εμένα; Να δοκιμάσετε την πιο άκυρη μέρα της εβδομάδας. Ή να επιλέξετε μια ημερομηνία που κάτι σας λέει ο αριθμός της.

4. «Όταν μεγαλώσει το παιδί, θα έχω χρόνο»

Και μετά το παιδί πάει παιδικό.

Μετά νήπιο.

Μετά δημοτικό. (Εγώ θα είμαι εδώ.)

Συμβουλή από τη γράφουσα: χρόνο δεν θα έχεις ποτέ. Τουλάχιστον όχι μέχρι να τελειώσουν οι σχολικές υποχρεώσεις. Τον χρόνο τον δημιουργούμε και, ενίοτε, τον διεκδικούμε.

Άλλωστε γι’ αυτό τα παιδιά έχουν δύο γονείς.

5. «Δεν πειράζει, θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή»

Όχι!

Βάλε στόχο.

Τα χρόνια περνούν σαν σίφουνας. Και η αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα θέλουν τη σωστή στιγμή για να γίνουν όμορφα και να τα απολαύσουμε πραγματικά.

Ταξίδια που δεν έγιναν.

Αλλαγή καριέρας.

Και τόσα άλλα.

6. «Θα αλλάξει»

Το ψέμα που έχει κοστίσει χρόνια ζωής σε πολύ κόσμο.

Ο σύντροφος.

Ο φίλος.

Ο συνάδελφος.

Ο γονιός.

Δεν θα αλλάξει.

7. «Δεν χρειάζομαι βοήθεια»

Ειδικά οι γυναίκες.

Ειδικά οι μαμάδες.

Ειδικά οι δυναμικές γυναίκες.

Και ας υποθέσουμε ότι όντως δεν χρειάζεσαι ή έστω ότι νομίζεις πως δεν χρειάζεσαι. Εγώ θα σ’ το γυρίσω αλλιώς.

Εγώ, που ήμουν ένα άτομο που ποτέ δεν χρειαζόταν βοήθεια — ή έτσι πίστευα — έχω αρχίσει τα τελευταία χρόνια να τη ζητάω.

Είτε γιατί πραγματικά τη χρειάζομαι, είτε για κοινωνική ανταλλαγή (θέλει ανάλυση κανονικά αυτό), είτε για να κάνω και κάποιον άλλον να νιώσει χρήσιμος.

8. «Δεν είμαι αρκετά έτοιμη ακόμα»

Για να κάνεις μια στροφή καριέρας.

Για να κάνεις παιδί.

Για μια μεγάλη ή μικρή αλλαγή.

Και γράφω αυτό το «ψέμα» όχι μόνο επειδή πραγματικά μπορεί να μην είμαστε ποτέ απόλυτα έτοιμοι, αλλά κυρίως γιατί πολλές φορές ο άλλος ή η άλλη — όταν απαιτείται και δεύτερο πρόσωπο — δεν είναι έτοιμος.