Ο κανόνας των 2/3: Η απλή αναλογία για σωστή διακόσμηση σε κάθε χώρο

Υπάρχουν χώροι με όμορφα έπιπλα, προσεγμένα χρώματα και ενδιαφέροντα διακοσμητικά αντικείμενα, οι οποίοι, παρ’ όλα αυτά, μοιάζουν σαν κάτι να μην λειτουργεί σωστά.

Ένας πίνακας μπορεί να δείχνει χαμένος πάνω από τον καναπέ. Ένα coffee table να μοιάζει υπερβολικά μικρό. Ένα χαλί να βρίσκεται στο κέντρο του καθιστικού χωρίς να συνδέεται ουσιαστικά με τα έπιπλα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ίδιο το αντικείμενο. Βρίσκεται στη σχέση του με όσα υπάρχουν γύρω του. Εδώ ακριβώς μπορεί να βοηθήσει ο κανόνας των 2/3.

Tι είναι ο κανόνας 2/3 στη διακόσμηση

Πρόκειται για μια απλή σχεδιαστική αρχή, σύμφωνα με την οποία ένα αντικείμενο ή μια σύνθεση καλό είναι να καταλαμβάνει περίπου τα δύο τρίτα του μεγέθους του στοιχείου με το οποίο συνδέεται. Δεν είναι ένας αυστηρός μαθηματικός τύπος, αλλά ένας πρακτικός οδηγός που βοηθά να δημιουργήσουμε πιο αρμονικές αναλογίες.

Όταν κάτι δείχνει πολύ μικρό ή υπερβολικά μεγάλο, συνήθως δεν φταίει το ίδιο. Φταίει η σχέση του με τον χώρο που το περιβάλλει.

Ο πίνακας πάνω από τον καναπέ

Ένα από τα πιο συχνά λάθη στη διακόσμηση είναι η επιλογή ενός πολύ μικρού έργου τέχνης για έναν μεγάλο καναπέ. Ο πίνακας μπορεί να είναι όμορφος, αλλά όταν δεν έχει αρκετό οπτικό βάρος μοιάζει απομονωμένος στον τοίχο. Αντί να ολοκληρώνει τη σύνθεση, δείχνει σαν να τοποθετήθηκε εκεί προσωρινά.

Ο κανόνας των 2/3 προτείνει το έργο τέχνης ή ολόκληρη η σύνθεση των κάδρων να καταλαμβάνει περίπου τα δύο τρίτα του πλάτους του καναπέ.

Για παράδειγμα, πάνω από έναν καναπέ μήκους 3 μέτρων, μια σύνθεση συνολικού πλάτους περίπου 2 μέτρων θα δείξει περισσότερο ισορροπημένη από έναν μικρό πίνακα που αφήνει μεγάλο κενό δεξιά και αριστερά.

Το ίδιο ισχύει πάνω από μια κονσόλα, έναν μπουφέ ή το κεφαλάρι του κρεβατιού. Το διακοσμητικό στοιχείο πρέπει να συνδέεται οπτικά με το έπιπλο που βρίσκεται από κάτω και όχι να μοιάζει ανεξάρτητο από αυτό.

Το coffee table σε σχέση με τον καναπέ

Το coffee table βρίσκεται στο κέντρο του καθιστικού και επηρεάζει σημαντικά τις αναλογίες ολόκληρης της σύνθεσης. Όταν είναι πολύ μικρό, ο καναπές και οι πολυθρόνες μοιάζουν να βρίσκονται μακριά μεταξύ τους. Ο χώρος χάνει τη συνοχή του και το τραπέζι μοιάζει περισσότερο με μεμονωμένο αντικείμενο παρά με το κέντρο της καθιστικής ζώνης.

Ένα coffee table με μήκος περίπου ίσο με τα δύο τρίτα του καναπέ δημιουργεί συνήθως πιο ισορροπημένο αποτέλεσμα. Είναι αρκετά μεγάλο ώστε να συνδέει τα έπιπλα, χωρίς να δυσκολεύει την κίνηση στον χώρο.

Φυσικά, η αναλογία δεν είναι η μοναδική παράμετρος. Χρειάζεται να λάβουμε υπόψη το βάθος του τραπεζιού, το σχήμα του καθιστικού και τις αποστάσεις που απαιτούνται για άνετη κυκλοφορία.

Ο κανόνας λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης. Η τελική επιλογή πρέπει πάντα να προσαρμόζεται στον πραγματικό χώρο.

Το χαλί που ενώνει τη σύνθεση

Το χαλί δεν είναι απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο. Είναι η βάση πάνω στην οποία οργανώνεται ολόκληρο το καθιστικό.

Ένα πολύ μικρό χαλί αφήνει τα έπιπλα έξω από τη σύνθεση και δημιουργεί την αίσθηση ενός μικρού «νησιού» στο κέντρο του δωματίου. Ακόμη και ένας μεγάλος χώρος μπορεί έτσι να δείχνει μικρότερος και κατακερματισμένος.

Η σωστή επιλογή είναι ένα χαλί που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ζώνης του καθιστικού και επιτρέπει τουλάχιστον στα μπροστινά πόδια του καναπέ και των πολυθρόνων να πατούν επάνω του.

Η λογική των 2/3 εδώ εφαρμόζεται περισσότερο οπτικά παρά με απόλυτη ακρίβεια. Το χαλί πρέπει να αγκαλιάζει το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης, αφήνοντας παράλληλα περιμετρικά αρκετό δάπεδο ώστε ο χώρος να αναπνέει.

Όταν το χαλί έχει το σωστό μέγεθος, όλα τα έπιπλα μοιάζουν να ανήκουν στην ίδια ενότητα.

Το φωτιστικό πάνω από την τραπεζαρία

Ένα κρεμαστό φωτιστικό πάνω από το τραπέζι πρέπει να έχει αρκετή παρουσία ώστε να ανταποκρίνεται στην κλίμακά του.

Ένα μικρό φωτιστικό πάνω από μια μεγάλη τραπεζαρία χάνεται οπτικά και αφήνει τον χώρο ανολοκλήρωτο. Αντίστοιχα, ένα υπερβολικά ογκώδες φωτιστικό μπορεί να πιέσει τη σύνθεση και να περιορίσει την οπτική επαφή γύρω από το τραπέζι.

Σε ένα μακρόστενο τραπέζι, το φωτιστικό ή η σειρά των φωτιστικών μπορεί να καλύπτει περίπου τα δύο τρίτα του μήκους του. Σε ένα στρογγυλό τραπέζι, μεγαλύτερη σημασία έχει η σωστή σχέση ανάμεσα στις διαμέτρους.

Δεν χρειάζεται να μετράμε κάθε εκατοστό. Χρειάζεται, όμως, να αποφεύγουμε φωτιστικά που δείχνουν δυσανάλογα μικρά σε σχέση με το έπιπλο που φωτίζουν.

Η σωστή κλίμακα κάνει ακόμη και ένα απλό φωτιστικό να μοιάζει πιο εντυπωσιακό.

Το κεφαλάρι και ο τοίχος πίσω από το κρεβάτι

Στο υπνοδωμάτιο, το κρεβάτι είναι συνήθως το μεγαλύτερο και σημαντικότερο στοιχείο. Ο τοίχος πίσω από αυτό χρειάζεται επομένως μια σύνθεση με αντίστοιχο οπτικό βάρος.

Ένα στενό κεφαλάρι, ένας πολύ μικρός πίνακας ή δύο μικροσκοπικά κάδρα μπορεί να χαθούν πάνω από ένα μεγάλο κρεβάτι.

Ο κανόνας των 2/3 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογίσουμε το μέγεθος ενός έργου τέχνης, μιας ταπετσαρίας, μιας ξύλινης επένδυσης ή μιας συνολικής σύνθεσης πίσω από το κρεβάτι.

Εδώ, όμως, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση: το ίδιο το κεφαλάρι μπορεί να ξεπερνά το πλάτος του στρώματος και να επεκτείνεται προς τα κομοδίνα. Με αυτόν τον τρόπο, το κρεβάτι αποκτά μεγαλύτερη παρουσία και η σύνθεση δείχνει πιο αρχιτεκτονική.

Ο στόχος δεν είναι να γεμίσουμε τον τοίχο. Είναι να δημιουργήσουμε μια σωστή σχέση ανάμεσα στο κρεβάτι και στην επιφάνεια πίσω του.

Οι συνθέσεις πάνω σε κονσόλες και μπουφέδες

Ο κανόνας των 2/3 δεν αφορά μόνο τα μεγάλα έπιπλα. Μπορεί να εφαρμοστεί και στο styling μικρότερων επιφανειών.

Πάνω σε μια κονσόλα, για παράδειγμα, δεν χρειάζεται να τοποθετήσουμε αντικείμενα σε όλο το μήκος της. Μια σύνθεση που αναπτύσσεται στα δύο τρίτα της επιφάνειας και αφήνει το υπόλοιπο μέρος πιο ελεύθερο δείχνει συνήθως πιο κομψή.

Ένα ψηλό φωτιστικό, ένα χαμηλότερο βάζο και μερικά βιβλία μπορούν να δημιουργήσουν μια ισορροπημένη σύνθεση με διαφορετικά ύψη και όγκους.

Το κενό είναι απαραίτητο. Επιτρέπει στα αντικείμενα να ξεχωρίζουν και αποτρέπει την αίσθηση ακαταστασίας. Δεν χρειάζεται κάθε επιφάνεια να είναι γεμάτη για να δείχνει ολοκληρωμένη.

Πότε ο κανόνας δεν χρειάζεται να εφαρμόζεται αυστηρά

Όπως κάθε σχεδιαστική αρχή, έτσι και ο κανόνας των 2/3 δεν είναι απόλυτος.

Ένα πολύ μεγάλο έργο τέχνης μπορεί να λειτουργήσει εξαιρετικά ως statement στοιχείο. Ένα μικρό αντικείμενο μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη δύναμη όταν τοποθετηθεί μόνο του σε έναν άδειο τοίχο. Ένα ασύμμετρο φωτιστικό μπορεί να δημιουργήσει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν ακολουθεί τις αναμενόμενες αναλογίες.

Για να παραβιάσουμε, όμως, έναν κανόνα με επιτυχία, χρειάζεται πρώτα να κατανοήσουμε γιατί υπάρχει.

Ο κανόνας των 2/3 δεν περιορίζει τη δημιουργικότητα. Προσφέρει ένα ασφαλές σημείο εκκίνησης, ιδιαίτερα όταν νιώθουμε ότι κάτι στον χώρο δεν δείχνει σωστό αλλά δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τι ακριβώς είναι.

Η άποψή μου

Η σωστή διακόσμηση δεν εξαρτάται μόνο από την ομορφιά των αντικειμένων. Εξαρτάται κυρίως από τη σχέση που δημιουργούν μεταξύ τους.

Ένας πίνακας, ένα τραπέζι ή ένα χαλί μπορεί να είναι εξαιρετικά από μόνο του και παρ’ όλα αυτά να μη λειτουργεί μέσα σε έναν συγκεκριμένο χώρο, επειδή η κλίμακά του δεν είναι σωστή.

Ο κανόνας των 2/3 μας βοηθά να βλέπουμε τη διακόσμηση όχι ως μια συλλογή μεμονωμένων επιλογών, αλλά ως μια σύνθεση στην οποία κάθε στοιχείο συνδέεται με το επόμενο.

Δεν χρειάζεται να μετατρέψουμε το σπίτι σε μαθηματική άσκηση. Χρειάζεται απλώς να παρατηρούμε τις αναλογίες.

Γιατί, πολλές φορές, αυτό που λείπει από έναν χώρο δεν είναι ένα καινούριο αντικείμενο. Είναι η σωστή σχέση ανάμεσα σε όσα υπάρχουν ήδη.