Πώς είναι πραγματικά οι καλοκαιρινές διακοπές με παιδιά; 4 μαμάδες απαντούν χωρίς φίλτρα

Γράφουν οι Μαρία Ροδίτη & Μαρία Στρούβαλη

Φτάσαμε αισίως στις 10 Αυγούστου, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι έχουν ήδη ξεκινήσει -ή ετοιμάζονται να ξεκινήσουν- τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Για τις οικογένειες με παιδιά, πολλές φορές, η πολυπόθητη άδεια από τη δουλειά δεν σημαίνει πάντα και ξεκούραση.

Ανάμεσα σε βαλίτσες, ατελείωτο πακετάρισμα, παιχνίδια στις τσάντες θαλάσσης, και καθημερινές απαιτήσεις που απλώς… μεταφέρονται σε άλλη τοποθεσία, το καλοκαίρι μιας μαμάς απέχει αρκετά από την ειδυλλιακή εικόνα των social media. Ζητήσαμε, λοιπόν, από 4 εργαζόμενες μαμάδες, με παιδιά διαφορετικών ηλικιών, να μας μιλήσουν χωρίς φίλτρα για το πώς βιώνουν πραγματικά τις καλοκαιρινές διακοπές: τι απολαμβάνουν, τι τις δυσκολεύει και τελικά καταφέρνουν να ξεκουραστούν έστω και λίγο;

Αρετή Δημητροπούλου – Μαμά του 5χρονου Αντώνη

Αρετή, αν έπρεπες να περιγράψεις καλοκαιρινές διακοπές με το παιδί με 3 λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί; 

Κούραση, ευτυχία, χαρά. Κούραση, γιατί ως εργαζόμενη μαμά κουβαλάω όλη την εξάντληση της χρονιάς και περιμένω αυτές τις 2-3 εβδομάδες για να ξεκουραστώ. Την ίδια στιγμή, όμως, το παιδί έχει στερηθεί τους γονείς του μέσα στη χρονιά, αφού λείπουμε πολλές ώρες από το σπίτι, οπότε στις διακοπές θέλει να μας χορτάσει. Αυτό μεταφράζεται σε πολλή ενέργεια, πρωινά ξυπνήματα, αργούς βραδινούς ύπνους και μια συνεχή ανάγκη να είμαστε μαζί. Όλο αυτό έρχεται να προστεθεί στη σωματική και ψυχική κούραση που ήδη κουβαλάς από την καθημερινότητα.

Από την άλλη, υπάρχει η ευτυχία. Επιτέλους ζεις περισσότερο το παιδί σου, χωρίς το άγχος της δουλειάς, των δραστηριοτήτων και των υποχρεώσεων. Βλέπεις πόσο έχει μεγαλώσει, όλα όσα έχει μάθει μέσα στη χρονιά, αλλά και πράγματα που ίσως θέλεις να δουλέψετε περισσότερο. Και φυσικά υπάρχει η χαρά. Δεν γίνεται να λείπει από τις διακοπές. Γελάμε πολύ, δημιουργούμε αναμνήσεις και περνάμε πραγματικά όμορφες στιγμές μαζί.

Παρά την κούραση, ποια είναι η στιγμή της ημέρας που αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στις διακοπές;

Είναι πολλές οι στιγμές που αξίζουν, αλλά θα ξεχωρίσω μία που έζησα πρόσφατα. Ο μικρός, που έχει μεγαλώσει και πλέον εκφράζεται πολύ περισσότερο, μου είπε μια μέρα: «Τον Αύγουστο αγαπάμε πιο πολύ τις μανουλίτσες». Του απάντησα γελώντας: «Την υπόλοιπη χρονιά δεν με αγαπάς;». Και μου είπε: «Ναι, αλλά τώρα είμαστε συνέχεια μαζί». Εκεί συνειδητοποιείς πόση σημασία έχουν τελικά αυτές οι μικρές στιγμές.

Πριν γίνεις μαμά, πώς φανταζόσουν τις καλοκαιρινές διακοπές;

Δεν τις φανταζόμουν πολύ διαφορετικές. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα πηγαίνω διακοπές μόνο για να χαλαρώνω.

Δεν είχα όμως υπολογίσει ότι θα έχω ένα παιδί με τόση ένταση και ενέργεια (γέλια)! Πίστευα, δηλαδή, ότι στην παραλία θα είναι πιο ήρεμος και συνεργάσιμος, κάτι που δεν γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.

Τα πρώτα χρόνια έπρεπε να είμαι συνεχώς από πάνω του. Τώρα τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αρκετά, αλλά σε αυτό το κομμάτι οι προσδοκίες μου ήταν διαφορετικές.

Τι άλλαξε στον τρόπο που οργανώνεις την εξόρμηση στην παραλία;

Τα πάντα (γέλια)! Πλέον δεν φεύγω μόνο με μια πετσέτα και μια τσάντα. Προστίθεται ένας μικρός άνθρωπος με τις δικές του πετσέτες, παιχνίδια, ρούχα και όλα τα απαραίτητα.

Αυτό που έχω μάθει πλέον είναι να παίρνω μόνο λίγα και συγκεκριμένα παιχνίδια. Τα πρώτα χρόνια κουβαλούσαμε μια τσάντα με όλα του τα παιχνίδια και επικρατούσε το απόλυτο χάος.

Τι αναζητάς πια περισσότερο στις διακοπές;

Λίγο ύπνο και λίγη ηρεμία. Ακόμα κι ένα μικρό μεσημεριανό reset είναι αρκετό για να γεμίσουν ξανά οι μπαταρίες μου και να συνεχίσω την υπόλοιπη μέρα.

Ποιο είναι το «μυστικό όπλο» για να επιβιώσει μια μαμά το καλοκαίρι;

Να αποδεχτεί ότι το πρόγραμμα θα ανατραπεί και να οπλιστεί με πολλή υπομονή. Γιατί, κακά τα ψέματα, το να μεγαλώνεις παιδιά είναι από τα πιο απαιτητικά πράγματα. Το συνειδητοποίησα στην άδεια μητρότητας. Είναι μια δουλειά που δεν σταματά ποτέ και δεν μπορεί να αντισταθμιστεί με τίποτα άλλο. Οπότε,  υπομονή, καλή διάθεση και we can do it! Πορευόμαστε με αυτό το mentalite (γέλια).

Ποια είναι η πιο χαοτική στιγμή που σου έχει συμβεί στις διακοπές;

Να προσπαθώ να ετοιμαστούμε για την παραλία, το παιδί να μη συνεργάζεται καθόλου και ταυτόχρονα να με περιμένει ήδη όλη η παρέα στη θάλασσα. Εκεί νιώθεις ότι ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα από εσένα!

Κατερίνα Δημητροπούλου – Μαμά της 6χρονης Δέσποινας και του 11χρονου Γιάννη

Αν μπορούσες να περιγράψεις τις διακοπές με τα παιδιά με 3 λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί;

Άγχος, κούραση και χαρά. Άγχος, γιατί όταν έχεις παιδιά το μυαλό σου δεν σταματά ποτέ. Ακόμα και στις διακοπές σκέφτεσαι πώς θα περάσουν δημιουργικά τον χρόνο τους, πώς θα περιορίσεις τις ώρες στις οθόνες, πώς θα κρατήσεις μια ισορροπία μέσα στη χαλαρότητα του καλοκαιριού.

Ταυτόχρονα υπάρχει και η κούραση, γιατί οι διακοπές δεν σημαίνουν απαραίτητα ξεκούραση όταν είσαι γονιός. Για να καταλάβεις, όταν φτάσαμε στο εξοχικό μας στην Άνδρο, τα πρώτα δύο 24ωρα είχα ανάγκη απλώς να ηρεμήσω, να φύγει η ένταση της καθημερινότητας. Δεν έκανα σχεδόν τίποτα. Όταν όμως άρχισα να ξεκουράζομαι λίγο, μπήκα πάλι στη γνώριμη ρουτίνα: μαγείρεμα, πλυντήρια, οργάνωση.

Νομίζω ότι τελικά 2 εβδομάδες άδειας δεν αρκούν ούτε για να ξεκουραστείς πραγματικά ούτε για να καλύψεις όλο τον χρόνο που χάνεται μέσα στη χρονιά. Θέλεις να συνδεθείς με τα παιδιά σου, να περάσετε ουσιαστικό χρόνο μαζί, αλλά παράλληλα συνεχίζεις να φροντίζεις και για όλα όσα χρειάζονται.

Παρόλα αυτά, μέσα σε όλα υπάρχει και η χαρά. Γιατί στις διακοπές δημιουργούνται στιγμές που μέσα στη χρονιά δεν προλαβαίνεις να ζήσεις. Είμαστε περισσότερο μαζί, έχουμε τον χρόνο να παίξουμε, να γελάσουμε, να πάμε στη θάλασσα χωρίς το άγχος του ρολογιού. Και αυτό είναι τελικά που μένει. Έχουμε βέβαια το δικό μας πρόγραμμα: ξυπνάμε το πρωί, παίρνουμε πρωινό, ετοιμαζόμαστε και πηγαίνουμε για μπάνιο. Και εκεί ξεκινάει το κλασικό: «μαμά, θέλω παγωτό», «μαμά, θέλω αυτό», «μαμά, θέλω το άλλο». Και επειδή η μαμά έχει πάντα και λίγες τύψεις, δύσκολα λέει όχι (γέλια)!

Τι κουβαλάτε μαζί στην παραλία;

Τα πάντα (γέλια)! Φαγητό, δύο αλλαξιές για το κάθε παιδί, αντηλιακά, καπέλα, mist, όλα τα παιχνίδια τους… Δύο τεράστιες σακούλες μόνο με πράγματα για εκείνα. Και μαζί φυσικά η δική μας τσάντα, καρέκλες, ομπρέλα σε περίπτωση που δεν βρούμε ξαπλώστρες, για να προστατευτούμε από τον ήλιο. Ουσιαστικά μια μικρή βαλίτσα για μια απλή επίσκεψη στη θάλασσα.

Παρά την κούραση, ποια είναι η στιγμή που σε κάνει να λες «τελικά αξίζει»;

Το ότι είμαστε όλοι μαζί και δεν χρειάζεται να κάνω τίποτα άλλο πέρα από το να είμαι με την οικογένειά μου. Αυτό είναι η ουσία. Μέσα στην καθημερινότητα δουλεύεις, τρέχεις, έχεις υποχρεώσεις, αλλά χρειάζεσαι και αυτές τις στιγμές σύνδεσης με τα παιδιά σου.

Θυμάμαι τώρα μια στιγμή με την κόρη μου που μου έχει μείνει. Παίζαμε ένα παιχνίδι στο οποίο γυρίζει ένας τροχός και το βελάκι σταμάτησε σε μια εικόνα που έδειχνε την οικογένεια. Με αγκάλιασε αμέσως και μου είπε: «Αφού έδειξε οικογένεια, έλα να σε πάρω αγκαλίτσα. Αυτό δεν σημαίνει;». Αυτές οι απλές στιγμές είναι τελικά οι πιο σημαντικές.

Πολλές φορές μέσα στην πίεση της καθημερινότητας ξεχνάμε το βασικό: ότι είμαστε μια οικογένεια, δύο γονείς που προσπαθούν να μεγαλώσουν δύο παιδιά και να τους δώσουν τα σωστά εφόδια για να γίνουν υγιείς προσωπικότητες.

Και ποια είναι η πιο χαοτική στιγμή που έχεις ζήσει; 

Ήμασταν με παρέα στη θάλασσα και ο γιος μου, ο Γιάννης, όταν πεινάει… πεινάει για τα καλά (γέλια)! Οι φίλοι μας και τα παιδιά τους δεν ήθελαν εκείνη τη στιγμή να παραγγείλουν κάτι, οπότε πήραμε μόνο για εκείνον ένα club sandwich. Όταν ήρθε το φαγητό, όμως, τα παιδάκια της παρέας πήγαν από πάνω του και πήραν ένα κομμάτι. Φυσικά δεν το έκαναν από κακή πρόθεση – μικρά παιδάκια είναι- όμως ο γιος μου αντέδρασε έντονα: «Δεν με ρωτήσατε και ήταν το φαγητό μου», είπε. Εκεί βρέθηκα σε δύσκολη θέση, γιατί έπρεπε να διαχειριστώ και τη δική του αντίδραση αλλά και την κατάσταση με τους φίλους μας.

Το βράδυ, όταν γύρισα σπίτι, σκέφτηκα ότι ίσως τον αδίκησα λίγο. Του μίλησα πιο απότομα, ενώ στην πραγματικότητα είχε δίκιο: δεν τον είχαν ρωτήσει αν ήθελε να μοιραστεί το φαγητό του.

Τι αναζητάς περισσότερο στις διακοπές και δεν καταφέρνεις πάντα να το βρεις;

Την ξεκούραση. Την ανεμελιά. Εκείνο το συναίσθημα ότι «σήμερα δεν έχω να κάνω τίποτα». Νομίζω πως αυτό δεν υπάρχει πραγματικά όταν έχεις παιδιά.

Μου λείπει εκείνη η ανεμελιά που είχαμε ως φοιτήτριες, όταν μπορούσαμε να πάμε κάπου χωρίς πρόγραμμα και χωρίς άγχος. Θα ήθελα έστω για μία μέρα να το ξαναζήσω.

Πριν γίνεις μαμά, φανταζόσουν έτσι τα καλοκαίρια σου;

Επειδή μεγάλωσα σε πολύτεκνη οικογένεια και έβλεπα τη μαμά μου να τρέχει όλη μέρα, είχα μια εικόνα ότι δεν θα ήταν εύκολο. Δεν έπεσα από τα σύννεφα. Αυτό που κατάλαβα όμως είναι ότι όσο περισσότερο προσπαθείς να είσαι από πάνω στα παιδιά, τόσο περισσότερο κουράζεσαι. Στο τέλος της ημέρας, η μαμά συνήθως κουβαλάει μεγαλύτερο βάρος.

Ποια στιγμή μέσα στο καλοκαίρι θέλεις να θυμάσαι για πάντα;

Τη σύνδεσή μας, αλλά και τον ενθουσιασμό των παιδιών όταν μαθαίνουν ότι έχουμε κανονίσει διακοπές. Αυτό το «αλήθεια; Θα πάμε;» ή το «θα μου πάρεις παγωτό;» με την ίδια χαρά σαν να είναι η πρώτη φορά. Όταν βλέπω τα παιδιά να χαίρονται, ξεχνάω την κούραση και όλα όσα με απασχολούν.

Ποιο είναι το «μυστικό όπλο» για να επιβιώσει μια μαμά το καλοκαίρι;

Η οργάνωση και το πρόγραμμα. Μπορεί να μην τηρείται πάντα κατά γράμμα, αλλά ένα πλαίσιο πρέπει να υπάρχει. Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια όταν ξέρουν τι ακολουθεί. Για παράδειγμα, αν μια μέρα δεν έχω μαγειρέψει, ξεκινάει αμέσως η διαπραγμάτευση: «εγώ θέλω σουβλάκι», «εγώ θέλω πίτσα», «μαμά, δεν είπες ότι θα πάμε στην ταβέρνα;». Και γίνεται ένας μικρός χαμός (γέλια)!

Τελικά, οι διακοπές με παιδιά είναι πραγματικές διακοπές;

Δεν θα το έλεγα. Είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι μια ευκαιρία να αλλάξουν τα παιδιά παραστάσεις, να χαρούν, να ζήσουν εμπειρίες και να δημιουργήσουν αναμνήσεις.

Ο άντρας μου έχει μια πολύ όμορφη συνήθεια: τους βγάζει πολλές φωτογραφίες. Το βράδυ καθόμαστε όλοι μαζί και τις βλέπουμε, και στα παιδιά αρέσει πολύ. Αυτές είναι οι στιγμές που μένουν.

Στέλλα Στρούβαλη – Μαμά της 15 μηνών Μελίνας

Πώς είναι το καλοκαίρι με ένα παιδί; Είναι τελικά διακοπές και για τη μαμά ή βιώνεις μια διαφορετική καθημερινότητα;

Το καλοκαίρι είναι μια πολύ όμορφη ευκαιρία να περάσεις περισσότερο χρόνο με το παιδί σου. Σίγουρα, όμως, μπορεί να είναι και κουραστικό, γιατί όταν έχεις αρκετό χρόνο μαζί του, ειδικά σε μικρή ηλικία, χρειάζεται να βρίσκεις συνεχώς δραστηριότητες για να κάνετε παρέα. Εμένα, για παράδειγμα, η κόρη μου είναι 15 μηνών και πηγαίνει στον παιδικό σταθμό. Έχω την τύχη να είμαι δασκάλα, οπότε το καλοκαίρι έχουμε τη δυνατότητα να περνάμε αρκετό χρόνο μαζί. Αυτό είναι το πρώτο καλοκαίρι που έχει κι εκείνη ουσιαστικά τις δικές της πρώτες διακοπές.

Σε αυτή την ηλικία, βέβαια, τα παιδιά δεν μπορούν να αυτοαπασχοληθούν για πολλή ώρα, οπότε χρειάζεται κι εγώ να οργανώνω δραστηριότητες και να βρίσκω τρόπους να περνάμε δημιουργικά τον χρόνο μας. Κι αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ.

Μου αρέσει που περνάω χρόνο μαζί της και το θεωρώ ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια των διακοπών μου. Σίγουρα, οι στιγμές χαλάρωσης δεν είναι ίδιες με αυτές που είχα συνηθίσει πριν γίνω μαμά.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει κάτι εξίσου όμορφο: είναι η μοναδική περίοδος μέσα στη χρονιά που μπορώ πραγματικά να είμαι μαζί της, χωρίς να έχω συνεχώς στο μυαλό μου τη δουλειά. Οπότε, ναι, είναι διαφορετικές οι διακοπές από παλιότερα. Μπορεί να έχουν περισσότερη κούραση και περισσότερη οργάνωση, αλλά έχουν και πολύ περισσότερες στιγμές μαζί της — και αυτό, για μένα, είναι το πιο σημαντικό.

Πριν γίνεις όμως μαμά, πώς φανταζόσουν ότι θα είναι οι καλοκαιρινές σου διακοπές με ένα παιδί;

Να σου πω την αλήθεια, δεν είχα φανταστεί συγκεκριμένα πώς θα είναι οι διακοπές με ένα παιδί. Δεν το είχα σκεφτεί τόσο πολύ ούτε είχα μπει στη διαδικασία να φανταστώ πώς θα είναι η καθημερινότητα μιας οικογένειας στις διακοπές. Επειδή, όμως, είχα φίλους με παιδιά, είχα κάποιες εικόνες και προσδοκίες στο μυαλό μου. Όταν, για παράδειγμα, βγαίναμε μαζί τους, έβλεπα τα παιδιά τους για λίγο, κι έτσι είχα κι εγώ τη διάθεση να παίξω μαζί τους. Έτσι, φανταζόμουν ότι θα πηγαίνουμε στην παραλία με το παιδί μας, θα παίζουμε, θα πηγαίνουμε σε πάρκα και θα περνάμε χρόνο όλοι μαζί. Έβλεπα οικογένειες στην παραλία και σκεφτόμουν: «Κοίτα πόσο ωραίο είναι να  παίζουν όλοι μαζί».

Δεν είχα συνειδητοποιήσει όλες εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που τελικά χρειάζεται να σκεφτείς όταν έχεις ένα τόσο μικρό παιδί.

Πλέον, για παράδειγμα, ξέρω ότι πρέπει να οργανώνεις την καθημερινότητά σου με βάση τις ανάγκες του: τι ώρα κοιμάται, τι ώρα ξυπνάει, τι ώρα πρέπει να φάει, αν χρειάζεται να έχεις φαγητό μαζί σου όταν είστε έξω και αν ο χώρος στον οποίο θα πάτε είναι κατάλληλος για ένα παιδί 15 μηνών. Μπορεί να αναρωτηθείς αν υπάρχει εστιατόριο με φαγητό που μπορεί να φάει, αν υπάρχει χώρος για το καρότσι, αν έχει παιδικό καρεκλάκι ή αν υπάρχει ένας ασφαλής χώρος όπου μπορεί να κινηθεί και να περπατήσει. Αυτά είναι πράγματα που πλέον σκέφτομαι και ρωτάω πριν οργανώσουμε μια έξοδο.

Πριν γίνω μαμά, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι όλες αυτές οι λεπτομέρειες είναι τόσο σημαντικές για μια οικογένεια. Τελικά, η οργάνωση του περιβάλλοντος έτσι ώστε να είναι όλοι καλά και να έχουμε μια όμορφη εμπειρία είναι ένα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι των διακοπών απ’ όσο φανταζόμουν.

Άρα, έχει αλλάξει πολύ ο τρόπος που οργανώνεις μια έξοδο ή μια μέρα στην παραλία;

Ναι, έχει αλλάξει πολύ. Από τότε που απέκτησα την κόρη μου, πρέπει να σέβομαι τις ανάγκες της και να προσαρμόζω το πρόγραμμά μας στο δικό της. Γιατί, αν δεν είναι εκείνη καλά, τελικά δεν θα περάσει καλά κανείς μας. Οπότε πλέον ό,τι κάνουμε το οργανώνουμε έχοντας ως βάση τις ανάγκες του παιδιού.

Πριν γίνω μαμά, μια έξοδος ή μια μέρα στην παραλία ήταν πολύ πιο αυθόρμητη. Τώρα χρειάζεται περισσότερη σκέψη και οργάνωση. Από την άλλη, αυτή η διαδικασία έχει γίνει πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας και, όταν βρίσκουμε τον σωστό τρόπο να προσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας στις ανάγκες της, τελικά περνάμε όλοι καλύτερα.

Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή μέσα στην ημέρα όταν είσαι διακοπές;

Νομίζω ότι η πιο δύσκολη στιγμή μέσα στην ημέρα, ειδικά όταν κάνουμε διακοπές στην Ελλάδα, είναι το μεσημέρι. Έχει πολλή ζέστη και έντονο ήλιο, οπότε ο καιρός δεν ευνοεί τις δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε μέσα και να βρούμε δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε στο σπίτι. Όταν, όμως, ταξιδεύεις, για παράδειγμα σε ένα νησί ή μένεις σε ένα ξενοδοχείο, δεν έχεις πάντα μεγάλο χώρο στη διάθεσή σου ούτε πολλά παιχνίδια ή πράγματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν ένα παιδί. Οπότε, ειδικά σε αυτή την ηλικία, θεωρώ ότι το μεσημέρι είναι η πιο απαιτητική στιγμή της ημέρας. Χρειάζεται περισσότερη φαντασία και περισσότερη προσπάθεια για να περάσει ευχάριστα η ώρα μέχρι να πέσει η ζέστη και να μπορέσουμε να βγούμε ξανά έξω.

Ποιο είναι το «μυστικό σου όπλο» για να επιβιώσεις εσύ ως μαμά το καλοκαίρι με ένα παιδί;

Νομίζω ότι το «μυστικό μου όπλο» είναι η καλή οργάνωση της καθημερινότητας και η δημιουργία μιας σταθερής ρουτίνας, πάντα με βάση τις ανάγκες του παιδιού. Για παράδειγμα, να πηγαίνουμε συγκεκριμένες ώρες στην παραλία, να σεβόμαστε τις ώρες που θέλει να κοιμηθεί και να έχω πάντα μαζί μου τον κατάλληλο εξοπλισμό, ώστε να μπορώ να καλύψω τις ανάγκες της μικρής, όποιο κι αν είναι το περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε.

Όσο καλύτερα οργανωμένη είναι η μέρα μας, τόσο πιο εύκολο είναι να απολαύσουμε και οι δύο το καλοκαίρι. Όταν ξέρω ότι έχω φροντίσει τις βασικές της ανάγκες και έχω προετοιμαστεί κατάλληλα, μπορώ κι εγώ να είμαι πιο ήρεμη και να χαρώ περισσότερο τον χρόνο μαζί της.

Ποια στιγμή μέσα σε αυτό το καλοκαίρι θέλεις να θυμάσαι για πάντα ότι έχεις ζήσει με το παιδί σου;

Φέτος το καλοκαίρι, αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν οι στιγμές που πηγαίναμε στην παραλία. Κάθε φορά που φτάναμε, η μικρή μόλις έβλεπε τη θάλασσα άρχιζε να μπουσουλάει προς τα κύματα, ανυπόμονη να παίξει και να μπει μέσα. Νομίζω ότι αυτή η ανεμελιά της είναι κάτι που θα μου μείνει. Ο ενθουσιασμός της μπροστά σε κάτι καινούριο, η χαρά με την οποία ανακαλύπτει τη θάλασσα και το πόσο αυθόρμητα θέλει να τη ζήσει, είναι μια εικόνα που θα ήθελα να θυμάμαι για πάντα. Για μένα, είναι από εκείνες τις μικρές στιγμές που μπορεί να φαίνονται απλές, αλλά τελικά γίνονται οι πιο όμορφες αναμνήσεις.

Ελπίδα Καρτσακλή – Μαμά των 15 μηνών διδύμων Σοφίας & Άρη και του 4χρονου Ιάσονα

Πώς είναι το καλοκαίρι με 3 παιδιά; Είναι τελικά διακοπές και για τη μαμά ή μια διαφορετική καθημερινότητα;

Η αλήθεια είναι πως οι διακοπές με παιδιά δεν είναι και ακριβώς διακοπές. Μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητας έρχεται μαζί σου: μαγείρεμα, μπάνιο, ρουτίνες ύπνου, ντύσιμο, tantrums… Συχνά αστειευόμαστε με τον άντρα μου και λέμε πως θέλουμε διακοπές, ενώ είμαστε διακοπές!

Η αλλαγή παραστάσεων, ωστόσο, κάνει καλό σε όλους. Δίνει στα παιδιά ερεθίσματα και περισσότερο παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και χρόνο στην οικογένεια για να περάσει μαζί. Και οι στιγμές χαλάρωσης που έχουμε κι εμείς οι μεγάλοι μέσα στην ημέρα είναι στιγμές διακοπών. Και το πιο ωραίο στις οικογενειακές διακοπές είναι να βλέπεις τα παιδιά σου να ανακαλύπτουν τον κόσμο!

Έχει αλλάξει πολύ ο τρόπος που οργανώνεις μια έξοδο ή μια μέρα στην παραλία;

Χρειάζεται πολύ περισσότερη προετοιμασία. Παλιά, ό,τι ώρα μας ερχόταν, μετά τον (όχι και τόσο) πρωινό καφέ, φορούσαμε το μαγιό μας, παίρναμε την πετσέτα μας και πηγαίναμε για βουτιά. Τώρα, χρειάζεται να ετοιμάσουμε ρούχα, παιχνίδια (είτε κουβαδάκια, αν μιλάμε για παραλία, είτε κάποια μικρά παιχνιδάκια, αν πρόκειται να φάμε έξω κ.λπ.) και σνακ για τα παιδιά, να έχουμε οργανώσει τα γεύματά τους ή, αν όχι, να τα πάρουμε μαζί μας ή τουλάχιστον να ξέρουμε πού θα φάνε και πότε. Μας παίρνει μισή ώρα να βάλουμε αντηλιακό σε όλους πριν φύγουμε από το σπίτι. Και η κυριότερη αλλαγή είναι πως πρέπει όλος ο προγραμματισμός της ημέρας να γίνει γύρω από τα προγράμματά τους, ύπνου και φαγητού, οπότε δεν είναι πολύ εύκολο να είμαστε αυθόρμητοι.

Τα παιδάκια μας, βέβαια, είναι ακόμη πολύ μικρά, οπότε δεν διαχειρίζονται εύκολα μια καθυστέρηση στο φαγητό ή τον ύπνο, ενώ δύο από τα τρία κοιμούνται ακόμα μέσα στη μέρα. Μεγαλώνοντας, ίσως αυτό το κομμάτι να γίνεται πιο εύκολο…

Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή μέσα στην ημέρα όταν είστε διακοπές;

Σίγουρα όταν έχουμε να κάνουμε διαδικαστικά πράγματα. Για παράδειγμα, να ετοιμάσουμε τα πράγματα για την ημέρα και να φύγουμε, να μπούμε στην πτήση, να μαζέψουμε βαλίτσες. Οι μεγάλοι αγχωνόμαστε να τα προλάβουμε, κουραζόμαστε και δεν έχουμε τόση υπομονή, και τα παιδιά γκρινιάζουν παραπάνω, γιατί επικρατεί ένας μικρός πανικός και αγχώνονται κι αυτά. Αξίζει, όμως, τον κόπο.

Ποιο είναι το «μυστικό σου όπλο» για να επιβιώσεις εσύ ως μαμά το καλοκαίρι με 3 παιδιά;

Το πιο βασικό είναι τα πολλά σνακ. Όταν είσαι έξω, προκύπτουν πράγματα, καθυστερήσεις ή απλά όλοι περνάνε καλά εκεί που είναι. Το να έχουμε ένα πρόχειρο σνακ μάς έχει βγάλει από πολλές δύσκολες καταστάσεις. Λίγη χαλάρωση στους κανόνες. Πριν από λίγες μέρες, καθίσαμε, για παράδειγμα, όλοι μαζί για περίπου τρία τέταρτα παραπάνω από την ώρα του ύπνου στην παραλία, για να δούμε την πανσέληνο. Χτίζονται έτσι όμορφες κοινές αναμνήσεις. Και η αλήθεια είναι πως από μικρή κι εγώ τέτοιες στιγμές θυμάμαι από τις διακοπές. Και, όπως σε όλα με τα παιδιά, υπομονή. Πάρα πολλή υπομονή.

Ποια στιγμή μέσα σε αυτό το καλοκαίρι θέλεις να θυμάσαι για πάντα ότι έχεις ζήσει με τα παιδιά σου;

Σίγουρα να παίζουμε και να γελάμε όλοι μαζί στην θάλασσα.