Ο μπαμπάς που θέλει να είναι υγιές πρότυπο για το παιδί του δεν κάνει ποτέ αυτά τα 9 πράγματα

Ο μπαμπάς που θέλει να είναι υγιές πρότυπο για το παιδί του δεν κάνει ποτέ αυτά τα 9 πράγματα
Freepik/senivpetro

Όπως η μαμά έτσι και ο μπαμπάς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Κάθε λέξη, κάθε συμπεριφορά, κάθε πράξη του αφήνει ένα διαρκές αποτύπωμα στο μυαλό του παιδιού και του περνά από ασήμαντα έως και πολύ σπουδαία μηνύματα.

Αυτό σημαίνει ότι ένα απλό σχόλιο που θα κάνεις ή μια κακή συνήθεια που έχεις ασυνείδητα μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το παιδί σου αντιλαμβάνεται τις σχέσεις, την αυτοεκτίμηση ή την επιτυχία. Ακόμα και αν έχεις τις καλύτερες προθέσεις, η εκάστοτε πράξη σου μπορεί ν’ αλλάξει ριζικά τη συμπεριφορά και την κοσμοθεωρία του παιδιού σου. Τι να κάνεις;

Αν θέλεις να είσαι ένας μπαμπάς-role model για το παιδί σου, όχι για να ικανοποιήσεις το «εγώ» σου αλλά για να «πλάσεις» έναν υπέροχο άνθρωπο και να γίνεις και εσύ ακόμα καλύτερος, δες τι δεν πρέπει να κάνεις ποτέ.

Freepik

#1 Μην υποβαθμίζεις τη σημασία της εκπαίδευσης

Μελέτη του Πανεπιστημίου του Leeds έδειξε ότι οι μπαμπάδες έχουν μεγάλη επίδραση στις εκπαιδευτικές επιδόσεις των παιδιών τους. Τα χαλαρά αστεία, λοιπόν, σχετικά με το σχολείο ή η υποτίμηση της αξίας ορισμένων μαθημάτων μειώνουν το κίνητρο ενός παιδιού για μάθηση.

Επίσης, όταν ένας πατέρας δείχνει αδιάφορος απέναντι σε έναν καλό βαθμό, το παιδί χάνει τη διάθεση να προσπαθήσει περισσότερο. Μην ξεχνάς, άλλωστε, ότι τα παιδιά αναζητούν την επιβεβαίωση των γονιών τους στις σχολικές τους προσπάθειες και σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς τους.

Τι να κάνεις; Να ενθαρρύνεις την περιέργεια και να γιορτάζεις κάθε σχολικό επίτευγμά του, να συμμετέχεις στο διάβασμα, αν το επιθυμεί και το ίδιο το παιδί, και να επιβραβεύεις κάθε προσπάθειά του. Έτσι, το παιδί αποκτά και περισσότερη αυτοπεποίθηση, ενώ εξελίσσεται και σε έναν άνθρωπο που αγαπά τη γνώση και τη διεκδικεί με ενθουσιασμό.

#2 Μην ασκείς συνεχώς κριτική στις επιλογές του

Αν του λες κάθε τρεις και λίγο ότι θα μπορούσε να ντυθεί καλύτερα ή ότι η δραστηριότητα που επέλεξε δεν είναι τόσο ωραία όσο π.χ. το σκάκι, το παιδί θα αρχίσει να αισθάνεται ανεπαρκές. Η έντονη κριτική και ο υπερβολικός έλεγχος κάθε απόφασης μόνο σε καλό δεν βγαίνουν. Αντιθέτως, δημιουργούν ένα περιβάλλον έντονης πίεσης, με αποτέλεσμα το παιδί να κρύβει τα πραγματικά του ενδιαφέροντα και να μεγαλώνει ως ένας διστακτικός ενήλικας με χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Μπαμπάδες, η καθοδήγηση των παιδιών απαιτεί υπομονή και όχι αυστηρή κριτική! Για να κατανοήσεις το παιδί σου και να καταλάβεις γιατί οδηγείται σε ορισμένες επιλογές, αρκεί να συζητήσεις μαζί του και να είσαι δίπλα του. Η στήριξη της αυτονομίας του το βοηθά να αναπτύξει ισχυρές δεξιότητες λήψης αποφάσεων.

#3 Προσπάθησε να μη βάζεις τη δουλειά πάνω από την οικογένεια

Απαντάς σε e-mails όταν τρώτε όλοι μαζί το βράδυ, δεν εμφανίζεσαι σε σχολικές εκδηλώσεις, του ακυρώνεις τελευταία στιγμή την έξοδο που είχατε κανονίσει γιατί προέκυψε δουλειά κ.ο.κ. Τι μήνυμα παίρνει τότε το παιδί σου; Ότι η οικογένειά σας είναι σε δεύτερη μοίρα για εσένα.

Ναι, οκ, για όλους είναι πολύ σημαντική η επαγγελματική εξέλιξη, όμως τα παιδιά μετρούν την αγάπη μέσα από την παρουσία. Ένας πατέρας που λείπει συνεχώς δημιουργεί στα παιδιά την εντύπωση ότι αδιαφορεί και ότι τα παραμελεί. Αντιθέτως, τα ξεκάθαρα όρια ανάμεσα στη δουλειά και την οικογένεια και η αδιάκοπη παρουσία δημιουργούν αναμνήσεις που τα παιδιά θα θυμούνται για μια ζωή.

Freepik/prostooleh

#4 Δεν έχει νόημα να αποφεύγεις τις άβολες συζητήσεις

Οι απορίες και οι ερωτήσεις των παιδιών για όσα συμβαίνουν γύρω τους δεν σταματούν ποτέ. Από το «γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν και πού πάνε όταν πεθάνουν» μέχρι το «πώς έμεινε πάλι έγκυος η μαμά», τα ερωτήματα των παιδιών μπορεί να γίνουν αρκετά άβολα για τους μεγάλους, όμως πρέπει να απαντηθούν – πάντα με τον σωστό τρόπο που αρμόζει στην ηλικία τους.

Το να αποφεύγεται η συζήτηση γύρω από «δύσκολα» θέματα διδάσκει στα παιδιά να κρύβουν τα προβλήματά τους και να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους αντί να ζητούν βοήθεια. Αν όμως κάνεις ανοιχτό διάλογο με το παιδί για οποιοδήποτε ζήτημα το απασχολεί, χτίζεις υγιή επικοινωνία ανάμεσά σας, ενισχύοντας παράλληλα τη σύνδεσή σου μαζί του.

#5 Δεν σέβεσαι τη μητέρα του παιδιού

Τα παιδιά χρησιμοποιούν τη δυναμική των γονιών τους ως πρότυπο για τις μελλοντικές τους σχέσεις. Αυτό σημαίνει ότι, αν εσύ σχολιάζεις αρνητικά τη μαμά τους ή κάνεις χιούμορ υπονομεύοντάς την, κανονικοποιείς την τοξικότητα και την κακή επικοινωνία.

Ακόμα και αν δεν είστε πια μαζί και έχετε ακολουθήσει χωριστούς δρόμους, οφείλεις να μιλάς για εκείνη και να της συμπεριφέρεσαι με καλοσύνη και σεβασμό, δίνοντας το καλό παράδειγμα στα παιδιά.

#6 Μην αρνείσαι να δείχνεις ευάλωτος

«Οι άντρες δεν κλαίνε», έλεγαν πριν πολλές δεκαετίες οι παππούδες και οι μπαμπάδες μας. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην (ελπίζουμε!).

Αν αρνείσαι να δείξεις τη λύπη, τον φόβο, τον θυμό σου μπροστά στα παιδιά, το μόνο που καταφέρνεις είναι να τους περάσεις το μήνυμα ότι το οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα υποδηλώνει αδυναμία, για αυτό και δεν πρέπει να το εκφράσουμε.

Όταν ο μπαμπάς δεν παραδέχεται το λάθος ή τη στενοχώρια του και καταπιέζει ό,τι νιώθει, προβάλλει απλώς ένα μη ρεαλιστικό πρότυπο τελειότητας. Και αυτή η στάση κάνει τα παιδιά να φοβούνται τα δικά τους συναισθήματα.

Freepik

#7 Μην είσαι υπερβολικά αυστηρός και αυταρχικός

Κάποτε, σε πολύ παλιές εποχές, οι μαμάδες έλεγαν «κανόνισε μην το μάθει ο μπαμπάς, γιατί θα γίνει χαμός», με τον μπαμπά να παρουσιάζεται ως μπαμπούλας, ως φόβητρο. Ο μπαμπάς, όμως, δεν είναι «τιμωρία», είναι ο ένας από τους δύο γονείς, μια φιγούρα που μόνο όμορφα συναισθήματα πρέπει να γεννά στο παιδί.

Αν τυχαίνει να είσαι ο αυστηρός της οικογένειας, «μαλάκωσε» λίγο σιγά σιγά και θυμήσου ότι μια αυταρχική γονεϊκή συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει σε επιθετικότητα και χαμηλή αυτοεκτίμηση το παιδί.

Η υπερβολική αυστηρότητα δημιουργεί απόσταση, ενώ η συνεργασία για την επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος διδάσκει στα παιδιά την ψυχραιμία και την υπευθυνότητα. Ναι, φυσικά να θέσεις όρια, να παραμείνεις όμως προσιτός στο παιδί σου, ακόμα και όταν παραβιάζονται κάποιοι κανόνες.

#8 Μη συγκρίνεις τα αδέλφια μεταξύ τους

Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός! Αυτό μην το ξεχνάς ποτέ. Μη συγκρίνεις λοιπόν τα παιδιά σου, γιατί κάθε παιδί έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, μοναδική προσωπικότητα και ξεχωριστά ταλέντα.

Κάνοντας σύγκριση το μόνο που καταφέρνεις είναι να τους δημιουργείς δυσαρέσκεια, και να τα κάνεις να αισθάνονται ανεπαρκή.

#9 Σταμάτα να αθετείς τις υποσχέσεις σου

Όταν δίνεις μια υπόσχεση, τα παιδιά τη θεωρούν δεδομένη. Το να ακυρώνεις επανειλημμένα σχέδια για το Σαββατοκύριακο καταρρακώνεις την εμπιστοσύνη του παιδιού, του μαθαίνεις ότι η αξιοπιστία δεν έχει σημασία και εν τέλει το απογοητεύεις. Αντιθέτως, η συνέπεια στα λόγια δημιουργεί αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση στο παιδί, αφού το κάνεις να αισθάνεται ιδιαίτερα σημαντικό και πολύτιμο στη ζωή σου.