«Το παιδί μου δίνει Πανελλήνιες» – Η αλήθεια για το πώς μπορείς να το στηρίξεις ουσιαστικά

Κάθε εξέταση είναι συνήθως μια στρεσογόνα διαδικασία, αλλά παράλληλα και μια ευκαιρία να καταφέρεις ή να κατακτήσεις κάτι. Πόσο μάλλον οι Πανελλήνιες Εξετάσεις!  Μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος, όχι μόνο για τους μαθητές, αλλά και για τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

Αν είσαι γονιός και το παιδί σου δίνει Πανελλήνιες, είναι σημαντικό να είσαι και εσύ προετοιμασμένος για αυτήν την περίοδο. Και να θυμάσαι ότι δεν δοκιμάζεται μόνο το παιδί σου, αλλά και ο τρόπος που θα σταθείς δίπλα του.

Αν κάτι θα θυμάται από όλη αυτήν τη διαδικασία, θα είναι το βλέμμα σου, η στήριξή σου και η φροντίδα σου, ο τρόπος που το αντιμετωπίσατε μαζί. Γιατί εκεί βρίσκεται και το πραγματικό νόημα: στο «μαζί». Και όταν είμαστε μαζί, όλα γίνονται διαφορετικά.

Κρατώντας όλα τα παραπάνω στην καρδιά και το μυαλό μας και έχοντάς τα ως πυξίδα, ας δούμε επιπλέον μερικούς τρόπους με τους οποίους μπορείς να σταθείς ουσιαστικά δίπλα στο παιδί σου αυτήν την περίοδο.

Άκου περισσότερο, μίλα λιγότερο

Τα παιδιά αυτήν την περίοδο δεν χρειάζονται άλλες συμβουλές. Έχουν περάσει μήνες ακούγοντας τι πρέπει να κάνουν και πώς να το κάνουν. Αυτό που χρειάζονται είναι κάποιον να τα ακούει πραγματικά. Κάποιον που να δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον για όσα νιώθουν.

Και αυτός ο κάποιος, αυτήν την περίοδο, είσαι εσύ. Στάσου δίπλα του, όπως και όποτε σε χρειαστεί. Άκουσέ το. Αυτό, πολλές φορές, αρκεί.

Φρόντισε τη διατροφή του

Πολλές φορές, είναι η πρώτη και ίσως η πιο βασική προτροπή που δίνω σε αγχωμένους γονείς όταν με ρωτούν «πώς να τον στηρίξω;». Να του προσφέρεις ζεστό, θρεπτικό φαγητό, καθαρά ρούχα και έναν τακτοποιημένο χώρο.

Αυτή η καθημερινή φροντίδα, που συχνά τη θεωρούμε δεδομένη και δεν της δίνουμε την αξία που της αναλογεί, αυτήν την περίοδο γίνεται πιο σημαντική από ποτέ.

Μην κατηγορείς κανέναν

Ούτε τα θέματα, ούτε τους καθηγητές, ούτε άλλους μαθητές -ούτε, φυσικά, το ίδιο το παιδί σου. Και το πιο σημαντικό: μην κατηγορήσεις ποτέ εσένα.

«Έπρεπε να σε γράψω πιο νωρίς στο φροντιστήριο…»,  «έπρεπε να σου είχα πάρει το κινητό…», «έπρεπε να διαβάζουμε μαζί…». Σκέψεις που μπορεί να περάσουν από το μυαλό σου, αλλά δεν βοηθούν ούτε εσένα ούτε το παιδί σου αυτήν τη στιγμή.

Ευχαριστήσου τη διαδικασία

Ευχαριστήσου τη διαδικασία. Για σκέψου το. Είναι η γέφυρα πριν την ενηλικίωσή του. Το πρώτο βήμα πριν ανοίξει τα φτερά του. Είναι μια περίοδος που θα το δυναμώσει. Αλλά και μια περίοδος που θα δυσκολευτεί. Θα χαρεί, θα κλάψει, θα αγχωθεί, θα μπερδευτεί. Είναι η στιγμή που θα έρθει πιο κοντά στους στόχους του, αλλά κυρίως πιο κοντά στον ίδιο του τον εαυτό.

Και όσο ιδιαίτερο κι αν ακούγεται… κάτσε και παρατήρησέ το. Έχεις τόσα πολλά να μάθεις κι εσύ.

Νιώθε περηφάνια, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα

Τα κατάφερε. Ολοκλήρωσε μια ολόκληρη διαδικασία. Στάθηκε, πάλεψε, βίωσε αυτό το ταξίδι. Αποφοιτά από το σχολείο μετά από 12 χρόνια. Δεν είναι και λίγο αυτό, έτσι;

Άλλωστε ξέρεις, ξέρω, ξέρουμε… ότι η ζωή του τώρα ξαναξεκινά και έχει πολλά να του δώσει και να του διδάξει.

Καλή δύναμη σε όλους τους μαθητές και τους γονείς τους!