Αλέξης Σταμάτης: Ποιος ήταν ο γιος της Μπέτυς Αρβανίτη και πολυβραβευμένος συγγραφέας που έφυγε από τη ζωή – Η σπάνια πάθηση & η τελευταία ανάρτηση που συγκλονίζει
Έφυγε από τη ζωή ο Αλέξης Σταμάτης σε ηλικία 66 ετών. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας και γιος της Μπέτυς Αρβανίτης άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από γενναία μάχη με μια σπάνια ασθένεια του αίματος, την οποία αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Η τελευταία ανάρτηση μέσα από το νοσοκομείο συγκλονίζει
5 ημέρες πριν από τον θάνατό του, ο Αλέξης Σταμάτης έκανε μια ανάρτηση με ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας που απεβίωσε στα 66 του μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους ένα βαθιά προσωπικό κείμενο, αφιερωμένο στην ανώνυμη αιμοδοσία, την ελπίδα και τη δύναμη της ανθρώπινης προσφοράς.
View this post on Instagram
Με αφορμή μια φωτογραφία από το δωμάτιο του νοσοκομείου, ο Αλέξης Σταμάτης μοιράστηκε τις σκέψεις του για την αναμονή, την αγωνία και την αξία της ζωής, μέσα από τον ιδιαίτερο, ποιητικό λόγο που χαρακτήριζε τη γραφή του.
Ο ίδιος έγραψε:
«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό.
Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους. Η μόνη βασιλεία που αλλάζει σώματα χωρίς επανάσταση. Οι άνθρωποι επινόησαν σύνορα, σημαίες, επώνυμα, τραπεζικούς λογαριασμούς, γενεαλογικά δέντρα. Το αίμα γελάει σιωπηλά με όλες αυτές τις δηθενιές. Κυκλοφορεί στις φλέβες σαν ανώνυμος περιπλανώμενος, αδιάφορος για την ηθική μας, για τις φιλοδοξίες μας, για τις μικρές αισχρότητες με τις οποίες και καλά στολίζουμε τη λέξη «χαρακτήρας». Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου.
Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό.
Κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος, δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Έναν αθέατο συνοδοιπόρο που θα περάσει από κάθε γωνιά του σώματός μου, θα ακουμπήσει τα πιο σκοτεινά τοπία της ύπαρξής μου και θα φύγει χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά μου. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω.
Πόσο αλλόκοτο. Περάσαμε αιώνες υμνώντας την αυτάρκεια, ενώ το σώμα γνώριζε πάντοτε την αλήθεια. Δεν υπάρχει αυτάρκεια. Μόνο ανταλλαγή.
Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
Η ζωή και το έργο του Αλέξη Σταμάτη
Ο Αλέξης Σταμάτης γεννήθηκε το 1960 σε μια οικογένεια με έντονη καλλιτεχνική και πνευματική δράση. Ήταν γιος του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη και της σπουδαίας ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη.
Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο, εστιάζοντας τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στον κινηματογράφο. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στην Ελλάδα και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή.
Ο Αλέξης Σταμάτης ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον 7χρονο Ερμή.
Ο καταξιωμένος συγγραφέας υπήρξε μία από τις σημαντικότερες και πιο παραγωγικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο έργο που ξεπέρασε τα 34 βιβλία, ανάμεσά τους 20 μυθιστορήματα.
Το συγγραφικό του ταξίδι ξεκίνησε το 1998 με το βιβλίο «Ο έβδομος ελέφαντας», το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας την αρχή μιας ιδιαίτερα δημιουργικής πορείας.
Ξεχωριστή θέση στη βιβλιογραφία του κατέχει το «Μπαρ Φλωμπέρ», ένα έργο που μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και γνώρισε διεθνή αναγνώριση.
Παράλληλα, το μυθιστόρημά του «Αμερικάνικη Φούγκα» απέσπασε στις Ηνωμένες Πολιτείες το International Literature Award του National Endowment for the Arts, επιβεβαιώνοντας την απήχηση του έργου του και εκτός ελληνικών συνόρων.
Η δημιουργική του πορεία δεν περιορίστηκε μόνο στη λογοτεχνία. Ο Αλέξης Σταμάτης εξέδωσε ποιητικές συλλογές, έγραψε θεατρικά έργα που παρουσιάστηκαν σε σημαντικές σκηνές της Αθήνας, ενώ υπέγραψε και το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας «Καταιγίδα».
Μέχρι και πρόσφατα διατηρούσε ενεργή παρουσία στον δημόσιο διάλογο μέσα από την αρθρογραφία του στην εφημερίδα «Το Βήμα».