Δύο γυναίκες που μεγαλώνουν μαζί
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που νιώθεις ότι όλα αλλάζουν ταυτόχρονα.
Χωρίζεις και προσπαθείς να βρεις ξανά τα πατήματά σου. Προσπαθείς να καταλάβεις ποια είσαι έξω από έναν γάμο, έξω από μια συνθήκη που για χρόνια όριζε μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς σου. Γνωρίζεις σιγά-σιγά μια νέα εκδοχή του εαυτού σου. Κάποια κομμάτια της σου αρέσουν. Κάποια σε προβληματίζουν. Κάποια σε γοητεύουν και κάποια σε εκπλήσσουν.
Και μέσα σε όλα αυτά, μεγαλώνεις μια έφηβη κόρη. Μια έφηβη που κι εκείνη γνωρίζει για πρώτη φορά έναν νέο εαυτό. Το σώμα της αλλάζει. Τα συναισθήματά της γίνονται πιο έντονα. Οι φιλίες αποκτούν άλλη σημασία. Ο έρωτας κάνει δειλά την εμφάνισή του. Οι φόβοι, οι ανασφάλειες, η ανάγκη για ανεξαρτησία και, ταυτόχρονα, η ανάγκη για ασφάλεια συνυπάρχουν μέσα της με έναν τρόπο συχνά αντιφατικό.
Και τότε συνειδητοποιείς κάτι παράξενο και βαθιά συγκινητικό…
Μεγαλώνετε και οι δύο. Εκείνη αποχαιρετά την παιδική της ηλικία. Εσύ αποχαιρετάς μια εκδοχή του εαυτού σου που υπήρξε για πολλά χρόνια δεδομένη. Εκείνη προσπαθεί να καταλάβει ποια γυναίκα θέλει να γίνει. Εσύ προσπαθείς να καταλάβεις ποια γυναίκα γίνεσαι.
Και ενώ εκείνη μπαίνει στην εφηβεία, εσύ μπαίνεις σε μια άλλη, εξίσου απαιτητική μετάβαση. Το σώμα της αλλάζει. Αλλάζει όμως και το δικό σου. Οι ορμόνες της αναστατώνονται. Οι δικές σου επίσης. Εκείνη βιώνει τις πρώτες μεγάλες συναισθηματικές μεταβολές της ζωής της και εσύ προσπαθείς να διαχειριστείς τις δικές σου.
Είναι σαν η ζωή να αποφάσισε να δοκιμάσει δύο γυναίκες ταυτόχρονα, την καθεμία στη δική της μετάβαση.
Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και η μητρότητα
Γιατί, όσο κι αν αλλάζεις, όσο κι αν κουράζεσαι, όσο κι αν φοβάσαι, εξακολουθείς να είσαι η μαμά της. Εκείνος ο άνθρωπος στον οποίο θα επιστρέψει όταν κάτι τη δυσκολεύει, όταν κάτι τη φοβίζει, όταν κάτι τη μπερδεύει.
Και εδώ ίσως βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της μητρότητας: να προσπαθείς να ανακαλύψεις μια νέα εκδοχή του εαυτού σου, την ίδια στιγμή που βοηθάς το παιδί σου να ανακαλύψει τη δική του.
Δεν είναι εύκολο. Δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης. Υπάρχουν μέρες που νιώθεις ότι τα κάνεις όλα λάθος. Μέρες που φοβάσαι ότι δεν είσαι αρκετή. Μέρες που αναρωτιέσαι αν μπορείς να αντέξεις όλους αυτούς τους ρόλους.
Υπάρχουν και εκείνες οι μέρες που λυγίζεις…
Που νιώθεις ότι δεν έχεις άλλο κουράγιο. Ότι δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα η μαμά, η εργαζόμενη, η γυναίκα που προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή της και ο άνθρωπος που παλεύει να σταθεί ξανά στα πόδια του. Και τότε εμφανίζεται ένα ακόμη δύσκολο συναίσθημα: οι τύψεις. Οι τύψεις που συχνά συνοδεύουν την εξάντληση. Γιατί, ενώ νιώθεις ότι δεν αντέχεις άλλο, ταυτόχρονα νιώθεις και ενοχές που δεν αντέχεις άλλο.
Σαν μια μητέρα να μην επιτρέπεται να λυγίζει. Κι όμως, λυγίζει. Και, ίσως ακριβώς επειδή λυγίζει, βρίσκει κάθε φορά έναν τρόπο να συνεχίζει.
Και ίσως τελικά η σχέση μιας μητέρας με την έφηβη κόρη της μετά από ένα διαζύγιο να μην είναι απλώς μια σχέση φροντίδας. Ίσως να είναι κάτι βαθύτερο.
Η ιστορία δύο γυναικών που, σε διαφορετικές ηλικίες, προσπαθούν ταυτόχρονα να γνωρίσουν τη νέα εκδοχή του εαυτού τους. Και που, χωρίς να το καταλαβαίνουν πάντα, μεγαλώνουν λίγο ακόμη μαζί.