Η ευθύνη που ξεχάσαμε
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν ήταν ποτέ εύκολες. Σήμερα, όμως, μοιάζουν πιο εύθραυστες από ποτέ. Σχέσεις που τελειώνουν γρήγορα, φιλίες που χάνονται χωρίς εξηγήσεις, οικογενειακοί δεσμοί που αποδυναμώνονται, άνθρωποι που απομακρύνονται με την ίδια ευκολία που κάποτε πλησίασαν.
Ίσως γιατί έχουμε μάθει πολλά για τα δικαιώματά μας, αλλά πολύ λίγα για τις υποχρεώσεις μας απέναντι στους άλλους.

Ο λόγος που οι σχέσεις δεν κρατούν σήμερα
Παρατηρώ όλο και περισσότερο γύρω μου, αλλά και στις προσωπικές μου σχέσεις, ότι δυσκολευόμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη των αποφάσεων και των επιλογών μας. Θέλουμε την ελευθερία της επιλογής, αλλά όχι πάντα το βάρος που τη συνοδεύει. Θέλουμε να αγαπηθούμε, αλλά όχι να εκτεθούμε. Θέλουμε να είμαστε κοντά με τους άλλους, αλλά χωρίς να νιώθουμε ότι δεσμευόμαστε απέναντί τους.
Και όμως, κάθε σχέση εμπεριέχει ευθύνη.
Έχεις ευθύνη να σέβεσαι τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Έχεις ευθύνη να είσαι ειλικρινής, ακόμη κι όταν η αλήθεια είναι δύσκολη. Έχεις ευθύνη να εκτιμάς την παρουσία του άλλου και να μην τη θεωρείς δεδομένη. Έχεις ευθύνη να δίνεις χώρο, να ακούς, να προσπαθείς, να μένεις όταν αξίζει και να φεύγεις με αξιοπρέπεια όταν δεν μπορείς πια να είσαι εκεί.
Η ευθύνη δεν είναι περιορισμός της ελευθερίας μας. Είναι η προϋπόθεση για να μπορέσει να υπάρξει οποιαδήποτε ουσιαστική σχέση.
Όταν δεν έχουμε μάθει να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των επιλογών μας, οι συνέπειες είναι αναπόφευκτες. Δεν επικοινωνούμε, απομακρυνόμαστε. Δεν εκφραζόμαστε, εξαφανιζόμαστε. Δεν διαχειριζόμαστε τις δυσκολίες, αποχωρούμε. Δεν αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, αναζητούμε πάντοτε έναν υπαίτιο έξω από εμάς.

Και κάπως έτσι, οι σχέσεις γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες…
Όχι επειδή οι άνθρωποι έπαψαν να έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον. Αλλά επειδή πολλοί από εμάς ξεχάσαμε ότι το να σχετίζεσαι με έναν άνθρωπο δεν είναι μόνο συναίσθημα. Είναι και επιλογή. Και κάθε επιλογή φέρει ευθύνη.
Γιατί οι σχέσεις δεν καταστρέφονται μόνο από την έλλειψη αγάπης. Πολύ συχνά καταστρέφονται από την έλλειψη ευθύνης.
Και ίσως η ωριμότητα να αρχίζει τη στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι κάθε επιλογή μας επηρεάζει έναν άλλον άνθρωπο και ότι κάθε σχέση που αξίζει να κρατήσει χρειάζεται κάτι περισσότερο από συναίσθημα.
Χρειάζεται την απόφαση να είμαστε υπεύθυνοι απέναντι σε αυτό που χτίζουμε μαζί.