Επιτυχία μερικές φορές είναι να μην τα παρατάς

Η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα με άγχος… πολύ άγχος, ανασφάλεια και δυσκολίες.

Αθέμιτος ανταγωνισμός; Ναι, θα τον συναντήσεις.

Και η μία δουλειά συνήθως δεν φτάνει από άποψη βιοπορισμού.

Για μένα, όμως, η δημοσιογραφία δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα. Είναι ένας τρόπος να βλέπω τον κόσμο και να ανακαλύπτω ιστορίες που αξίζει να ακουστούν.

Με ρωτούν κάποιες φορές αν δεν έκανα αυτό το επάγγελμα τι θα ήθελα να είμαι.

Και αλήθεια δεν βρίσκω τι να πω.

Αυτό που με συναρπάζει περισσότερο στο ρεπορτάζ είναι η αδρεναλίνη της στιγμής, η επαφή με τους ανθρώπους και η δυνατότητα να βρίσκομαι εκεί όπου συμβαίνουν τα γεγονότα. Κάθε συνέντευξη, κάθε ερώτηση και κάθε νέα πληροφορία αποτελούν μια διαφορετική εμπειρία.

Μαθαίνω, μαθαίνω πολλά κάθε μέρα από τους ανθρώπους με τους οποίους συνομιλώ. Μαθαίνω από τις ιστορίες τους.

Αγαπώ τη δημοσιογραφία, γιατί δεν με αφήνει ποτέ στάσιμη. Με προκαλεί να ψάχνω βαθύτερα, να αμφισβητώ, να ακούω και να μεταφέρω όσα συμβαίνουν.

Και το μεγαλύτερό μου προσόν μέχρι σήμερα είναι ότι από την ημέρα που έχω ξεκινήσει δεν έχω αλλάξει.

Βλέπω το ίδιο κορίτσι με τα ίδια όνειρα.

Και έτσι θέλω να παραμείνω.

Και φυσικά δεν ήταν όλα εύκολα. Βρέθηκαν πολλοί άνθρωποι στον δρόμο μου που δεν με πίστεψαν, που μου είπαν ότι δεν κάνω για αυτή τη δουλειά.

Αν σκέφτηκα να τα παρατήσω; Η απάντηση είναι ναι.

Όμως δεν το έκανα, είμαι εδώ, δουλεύω σκληρά και συνεχίζω. Συνεχίζω και δεν τα παρατάω.

Και για μένα αυτό είναι στ’ αλήθεια ένα είδος επιτυχίας…