Οι άνθρωποι δεν είναι βίντεο στα social media

Ζούμε σε μια εποχή που όλα γίνονται  γρήγορα.

Δυστυχώς, θα πω εγώ.

Οι εικόνες εναλλάσσονται με ταχύτητα, τα βίντεο διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα, οι ιστορίες εξαφανίζονται σε 24 ώρες και η προσοχή μας μετακινείται από το ένα πρόσωπο στο άλλο με ένα απλό scroll.

Και κάπου ανάμεσα σε ένα αστείο βίντεο και μια ιστορία από τη ζωή κάποιου αγνώστου, αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τις σχέσεις μας και τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο.

Και αυτό είναι κάτι που παρατηρώ όλο και πιο πολύ γύρω μου. Αλήθεια με τρομάζει.

Μόνο που οι άνθρωποι δεν είναι βίντεο.

Δεν είναι περιεχόμενο που οφείλει να μας κρατά διαρκώς το ενδιαφέρον. Δεν είναι μια αδιάκοπη πηγή χαράς, επιβεβαίωσης, ενθουσιασμού.

Και ακόμα και αυτό να κάνει, δεν σημαίνει ότι μετά από λίγο μπορούμε να κάνουμε scroll και να πάμε στον επόμενο.

Έχει χαθεί η προσπάθεια που κάναμε παλιά για οτιδήποτε, αλλά κυρίως για τις ανθρώπινες σχέσεις. Γιατί ξέρουμε ότι με μια απλή κίνηση μπορούμε να πάμε παρακάτω.

Ίσως χρειάζεται να μάθουμε ξανά να μένουμε.

Όχι να μένουμε παντού. Όχι να ανεχόμαστε τα πάντα. Όχι να παρατείνουμε σχέσεις που μας καταστρέφουν από φόβο μήπως μείνουμε μόνοι.

Αλλά να μάθουμε να μένουμε εκεί όπου υπάρχει αμοιβαιότητα. Εκεί όπου υπάρχει σεβασμός, ειλικρίνεια και διάθεση να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον πέρα από την πρώτη εντύπωση.

Να μάθουμε να επενδύουμε λίγο παραπάνω στις σχέσεις. Όλων αυτών των ειδών.