Stay private or go public? 

Περνάς και εσύ φάσεις στη ζωή που από το το απόλυτο χάος χρειάζεσαι μια τρύπα απλά για να κρυφτείς και να ζήσεις εκεί με ηρεμία και ασφάλεια ή είμαι μόνο εγώ;;; 😂

Νιώθω πως όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο εκτιμώ αυτές τις περιόδους που κάνω λίγο mute τα πάντα. Λιγότερα stories, λιγότερο scrolling, λιγότερο «πρέπει να είμαι παντού» και περισσότερο χρόνο να υπάρχω απλά για μένα. Χωρίς να χρειάζεται κάθε ωραία στιγμή να γίνει content και κάθε σκέψη να καταλήξει online.

Υπάρχει αυτή η περίεργη αίσθηση ότι πρέπει να έχεις μια συνεχή παρουσία, να ανεβάζεις, να εμφανίζεσαι, να θυμίζεις ότι είσαι εδώ. Να «ταΐζεις τον αλγόριθμο», όπως λένε, γιατί αν χαθείς για λίγο είναι σχεδόν σαν να φοβάσαι ότι θα σε ξεχάσει και αυτός — και μαζί του όλοι οι υπόλοιποι.

Και κάπου εκεί μπορεί να ξεχάσεις ότι δεν χρειάζεται να είσαι συνέχεια διαθέσιμη, ούτε online, ούτε offline. Δεν χρειάζεται κάθε περίοδος της ζωής σου να είναι public. Υπάρχουν στιγμές που είναι πολύ πιο όμορφο να ζεις κάτι χωρίς να σκέφτεσαι πώς φαίνεται προς τα έξω. 

Και, τελικά, ίσως το να αποτραβιέσαι για λίγο, μπορεί να είναι ένα πολύ απαραίτητο reset. Ένας τρόπος να ακούσεις ξανά τις σκέψεις σου μέσα στον θόρυβο, να καταλάβεις τι σου λείπει, τι σε κουράζει και τι πραγματικά θέλεις να πάρεις μαζί σου στην επόμενη φάση.

Το έπαθα αυτό το offline για λίγο μέσα στον Αύγουστο… 

Και τώρα ξεκίνησε η τρέλα της σεζόν. Και είμαι πολύ χαρούμενη με ό,τι έρχεται!! 

Όμως αυτό που είδα και κατάλαβα είναι ότι, σε περιόδους απόλυτης ηρεμίας, που είχα και από αυτό μέσα στη χρονιά που πέρασε, ήρθαν οι ωραίες ιδέες και οι στόχοι για το τι πραγματικά θέλω να έρθει στη ζωή μου επαγγελματικά. 

Τελικά πολύ αναγκαίο αυτό το reset!! Για λίγο… 😇