Serial killer σκορπίζει τον τρόμο στη Νότια Αφρική: 9 γυναικοκτονίες στην ίδια περιοχή μέσα σε 3 μήνες – Πόσες ακόμα γυναίκες πρέπει να χαθούν για να αλλάξει κάτι;
Η οργή ξεχειλίζει στη Νότια Αφρική. Μέσα σε λίγους μήνες, 9 γυναίκες έχουν βρεθεί νεκρές στην περιοχή Ekurhuleni, ανατολικά του Γιοχάνεσμπουργκ, προκαλώντας κύμα διαμαρτυριών και αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση για τη βία κατά των γυναικών και τις γυναικοκτονίες.
Οι αρχές ερευνούν τις υποθέσεις και εξετάζουν αν υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δολοφονιών. Ορισμένες από τις γυναίκες βρέθηκαν γυμνές ή μερικώς ντυμένες, ενώ αρκετές έφεραν τραύματα ή ενδείξεις σεξουαλικής επίθεσης. Ανάμεσα στα θύματα είναι η 38χρονη Elizabeth «Tsontso» Moselakgomo, η οποία εξαφανίστηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, όταν έφυγε από το σπίτι της στο Kempton Park για να πάει για τρέξιμο. Η σορός της εντοπίστηκε τρεις ημέρες αργότερα.
Συνδέονται οι δολοφονίες; Οι φόβοι για serial killer
Η αστυνομία της Νότιας Αφρικής εξετάζει πλέον επίσημα το ενδεχόμενο να υπάρχει κοινός δράστης ή κοινό μοτίβο πίσω από τις 9 υποθέσεις στο Ekurhuleni, καθώς έχουν εντοπιστεί ομοιότητες στις συνθήκες και στα σημεία όπου βρέθηκαν οι σοροί.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για έναν serial killer. Οι αρχές εξακολουθούν να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, ενώ οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη.
Η Νότια Αφρική έχει έρθει αντιμέτωπη και στο παρελθόν με υποθέσεις κατά συρροή δολοφονιών γυναικών. Στη δεκαετία του 1990, ο Moses Sithole συνελήφθη μετά από μια σειρά δολοφονιών στο Gauteng, με τουλάχιστον 37 γυναίκες και ένα παιδί να έχουν χάσει τη ζωή τους.
Στις πρόσφατες υποθέσεις έχουν επίσης πραγματοποιηθεί συλλήψεις, όμως τα πρόσωπα που έχουν συλληφθεί δεν έχουν συνδεθεί μέχρι σήμερα με το σύνολο των 9 θανάτων. Έτσι, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: πρόκειται για μια σειρά εγκλημάτων από τον ίδιο δράστη ή για διαφορετικές υποθέσεις που συνέπεσαν χρονικά και γεωγραφικά;
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Να μην τρέχουν μόνες, να προσέχουν, να είναι «σε επιφυλακή»
Και κάπου εδώ αρχίζει η οργή.
Η συμβουλή προς τις γυναίκες; Να μην περπατούν ή να μην τρέχουν μόνες. Να αποφεύγουν τα απομονωμένα σημεία. Να μοιράζονται την τοποθεσία τους. Να επιλέγουν καλά φωτισμένους δρόμους. Να ταξιδεύουν μαζί με κάποιον. Να είναι διαρκώς σε εγρήγορση.
Μα οι γυναίκες είναι ήδη σε εγρήγορση!
Είναι αυτές που στέλνουν μήνυμα στις φίλες τους όταν φτάνουν σπίτι. Που φωτογραφίζουν την πινακίδα ενός αυτοκινήτου πριν μπουν. Που μοιράζονται τη διαδρομή τους στο Uber. Που κοιτάζουν το πίσω κάθισμα πριν βάλουν μπροστά. Που ακούν τα βήματα πίσω τους. Που αποφεύγουν συγκεκριμένους δρόμους και ώρες.
Κι όμως, δολοφονούνται.
Το ερώτημα που πλέον τίθεται ανοιχτά είναι απλό: Πρέπει οι γυναίκες να περιορίζουν τη ζωή τους για να αισθάνονται ασφαλείς;
«Πού είναι οι προειδοποιήσεις προς τους άνδρες;»
Η Nolethu Ndude, κοινωνική επιχειρηματίας και ακτιβίστρια, γράφοντας στον Guardian, αποτυπώνει την οργή που υπάρχει στη χώρα. Όπως επισημαίνει, οι γυναίκες δεν μπορούν να «αποτρέψουν» τη βία απλώς και μόνο επειδή θα είναι περισσότερο προσεκτικές.
Το ερώτημα, επομένως, μεταφέρεται εκεί όπου πρέπει: Πού είναι οι προειδοποιήσεις προς τους άνδρες; Πού είναι οι εκστρατείες που τους καλούν να αντιμετωπίσουν τον μισογυνισμό, την ελεγκτική συμπεριφορά και την αντίληψη ότι η απόρριψη αποτελεί προσβολή;
Η συζήτηση δεν αφορά μόνο την ασφάλεια στους δρόμους. Αφορά τη βία μέσα στις σχέσεις, στα σπίτια και στις κοινωνικές δομές που επιτρέπουν σε τέτοιες συμπεριφορές να διαιωνίζονται.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους
Η αγανάκτηση μετατράπηκε σε κινητοποιήσεις. Στις 19 Σεπτεμβρίου, εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε συμβολικό αγώνα μνήμης για τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν, ενώ ακτιβιστές και κοινότητες συνεχίζουν να ζητούν ουσιαστική δράση από τις αρχές.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: οι γυναίκες δεν θέλουν άλλες συμβουλές για το πώς να προσέχουν περισσότερο. Θέλουν να μπορούν να κυκλοφορούν, να τρέχουν, να πηγαίνουν στη δουλειά τους και να επιστρέφουν σπίτι χωρίς να αντιμετωπίζουν την καθημερινότητά τους σαν επιχείρηση επιβίωσης. Και κυρίως, θέλουν να σταματήσει η μετατόπιση της ευθύνης στα ίδια τα θύματα.
Μια χώρα που έχει μάθει να φοβάται
Η Νότια Αφρική αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια εξαιρετικά υψηλά επίπεδα βίας κατά των γυναικών. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, το 2022 οι γυναίκες στη χώρα δολοφονούνταν με ρυθμό 12,2 ανά 100.000, σχεδόν έξι φορές πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Το 2025, ο πρόεδρος Cyril Ramaphosa χαρακτήρισε τη βία λόγω φύλου και τις γυναικοκτονίες εθνική κρίση. Όμως οι γυναίκες ζητούν να δουν τι αλλάζει στην πράξη: καλύτερη αστυνόμευση, αποτελεσματικές έρευνες, εφαρμογή των μέτρων προστασίας, στήριξη των θυμάτων και ουσιαστική πρόληψη.
Γιατί δεν μπορεί η λύση να είναι να μένουν οι γυναίκες μέσα στο σπίτι.
Δεν μπορεί να είναι να μην τρέχουν μόνες.
Δεν μπορεί να είναι να κοιτούν συνεχώς πίσω τους.
Δεν μπορεί να είναι να ζουν με φόβο.
Οι γυναίκες στη Νότια Αφρική έχουν ήδη κάνει ό,τι τους ζητήθηκε. Έχουν προσέξει, έχουν περιορίσει τις κινήσεις τους, έχουν μείνει σε επιφυλακή. Και παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουν να δολοφονούνται. Τώρα ζητούν κάτι πολύ πιο απλό: να αναλάβουν δράση οι υπεύθυνοι.