Το Ναϊρόμπι θεσμοθέτησε άδεια περιόδου μετ’ αποδοχών: Αφρική-Ελλάδα 1-0
Και εκεί που σκρολάρω στα social media αμέριμνη, το μάτι μου πέφτει σε αυτήν την είδηση: «Το Ναϊρόμπι έγινε η πρώτη περιοχή της Κένυας που θεσμοθέτησε για τις εργαζόμενες γυναίκες 2 ημέρες πληρωμένης άδειας εμμήνου ρύσεως τον μήνα». Το Ναϊρόμπι στην Αφρική, ναι! Και αμέσως αναρωτιέμαι: εμείς, εδώ στην Ελλάδα, τι κάνουμε; Πόσο θα περιμένουμε για αυτό, από τη στιγμή που αμέτρητες γυναίκες κάθε μήνα υποφέρουν από πόνους περιόδου και με δυσκολία ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της καθημερινότητας;
Ας δούμε όμως πώς οι πολιτικοί ηγέτες στο Ναϊρόμπι οδηγήθηκαν σε αυτήν την απόφαση και την ψήφιση του νόμου.
Άδεια περιόδου στο Ναϊρόμπι με αποδοχές – Και δεν είναι ψέμα!
Όλα ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια ενός lunch break και μίας χαλαρής κουβέντας ανάμεσα στον κυβερνήτη της κομητείας και τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου. Με αφορμή τον πόνο -λόγω περιόδου- που είχε μία γυναίκα της παρέας και τη συζήτηση γύρω από το ζήτημα, η Κένυα οδηγήθηκε σε μία πρωτιά: στο κατοχυρωμένο πλέον δικαίωμα των εργαζομένων γυναικών να λαμβάνουν άδεια λόγω εμμήνου ρύσεως. ΑΔΕΙΑ ΜΕ ΑΠΟΔΟΧΕΣ!
Ο νόμος λέει ότι κάθε εργαζόμενη γυναίκα στο Ναϊρόμπι δικαιούται να πάρει 2 ημέρες άδεια κάθε μήνα για να αντιμετωπίζει τον πόνο και τη δυσφορία της εμμήνου ρύσεως, με στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ευεξίας της.
Ο κυβερνήτης Johnson Sakaja δήλωσε μάλιστα στο The Associated Press ότι η εθνική κυβέρνηση της Κένυας έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την εξέλιξη του μέτρου, ενώ ενδιαφέρον έχουν δείξει και άλλοι κυβερνήτες κομητειών.
«Η μεγαλύτερη περιουσία σου είναι το προσωπικό σου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Sakaja, ο οποίος όχι μόνο πήρε την πρωτοβουλία για τη θεσμοθέτηση του νόμου, αλλά ηγείται και μιας κυβέρνησης στην οποία οι περισσότεροι από τους 18.000 εργαζόμενους είναι γυναίκες.
«Όλα ξεκινούν από το να αντιμετωπίζεις το προσωπικό σου με αξιοπρέπεια, ώστε να νιώθουν ότι τους σέβονται και τους εκτιμούν», πρόσθεσε. Και κάπου εδώ λιποθύμησε το δικό μας υπουργικό συμβούλιο, όλη η κυβέρνηση αλλά και κάθε κυβέρνηση που έχει περάσει από την Ελλάδα…
Τα δικαιώματα της γυναίκας δεν είναι «αντι-παραγωγικότητα»
Όπως κάθε τι βέβαια που ψηφίζεται σε ένα κράτος, έτσι και αυτός ο νόμος έχει και τους… πολέμιούς του. Ναι, κι όμως, βρέθηκαν επικριτές, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η συγκεκριμένη πολιτική θα μπορούσε να αποθαρρύνει τους εργοδότες από το να προσλαμβάνουν γυναίκες, όμως ο Sakaja διαφώνησε λέγοντας ότι πιστεύει πως οι γυναίκες αποδίδουν καλύτερα από τους άνδρες όταν λαμβάνουν και τη σωστή υποστήριξη.
«Τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι αντίθετα με την παραγωγικότητα- αποτελούν έναν παράγοντα που τη δημιουργεί. Στην πραγματικότητα, είναι μια επένδυση στο εργατικό σας δυναμικό», τόνισε ο κυβερνήτης Johnson Sakaja, ενώ συμπλήρωσε ότι: «Δεν θα είναι καταστροφή αν τρία ή τέσσερα άτομα σε ένα τμήμα απουσιάζουν για μία ή δύο ημέρες».
Η πρώτη των πρώτων Ιαπωνία και οι άλλες χώρες που είπαν «ναι» στην άδεια περιόδου – Η Ελλάδα πότε;
Η Ιαπωνία ήταν η πρώτη χώρα που υιοθέτησε πολιτική άδειας μετ’ αποδοχών λόγω εμμήνου ρύσεως το 1947! Πιο πρόσφατα, εφάρμοσε τέτοιον νόμο η Ισπανία, το 2023, ενώ άλλες χώρες στις οποίες ισχύει η άδεια περιόδου είναι η Ινδονησία, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν – ακόμα και η Ζάμπια.
Στην Ελλάδα, άραγε, πότε θα συμβεί αυτό; Σε κάποιον άλλον αιώνα ίσως; Ως παθούσα και ως γυναίκα με δυσμηνόρροια, πράγμα που σημαίνει ότι έχω αφόρητους πόνους τις πρώτες 2-3 ημέρες της περιόδου – έχει τύχει να κουλουριαστώ στο πάτωμα από τον πόνο-, έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στην τρομερά δύσκολη θέση να πρέπει να ξυπνήσω το πρωί, να ετοιμαστώ, να πάω στη δουλειά μου, να είμαι παραγωγική, να είμαι τυπική και συνεπής, ενώ την ίδια ώρα κυριολεκτικά δεν μπορώ να σύρω τα πόδια μου.
Πονάω, νιώθω τεράστια αδυναμία, ζάλη, πονοκέφαλο, θολούρα – με λίγα λόγια δεν μπορώ να είμαι λειτουργική. Κι όμως, πρέπει να είμαι εκεί, παρούσα, alert και πάντα έτοιμη να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της εργασίας μου!
Και κάπου εδώ δεν μιλάμε απλώς για ένα «προνόμιο». Η άδεια περιόδου είναι ένα αυτονόητο δικαίωμα που ακόμη αντιμετωπίζεται σαν πολυτέλεια. Γιατί το να μπορείς να φροντίζεις το σώμα σου χωρίς να απολογείσαι, δεν είναι αδυναμία, είναι αξιοπρέπεια. Και μέχρι να το καταλάβουμε κι εδώ, κάθε γυναίκα θα συνεχίζει να αποδεικνύει καθημερινά ότι αντέχει, ενώ δεν θα έπρεπε καν να χρειάζεται.