Gen Z: Σχεδόν 1 στους 2 άνδρες δεν έχει κάνει ποτέ από κοντά την πρώτη κίνηση για ραντεβού – Μα πώς γίνεται;
Αν υπάρχει μία γενιά που είναι η πιο πολυσυζητημένη τα τελευταία χρόνια – και κυρίως για τους καλύτερους λόγους – αυτή είναι η Gen Z. Μιλάμε για τα παιδιά που γεννήθηκαν από το 1997 έως το 2012 και θεωρούνται μια γενιά πολύ μορφωμένη, άκρως εξοικειωμένη με το διαδίκτυο και τα social media, πολύ καινοτόμα, με ενσυναίσθηση και κοινωνικές ευαισθησίες.
Πού το χάνουν; Στις σχέσεις! Δεν αφιερώνουν χρόνο για να καλλιεργήσουν ουσιαστικούς δεσμούς, δεν αφήνονται συναισθηματικά, κρύβονται πίσω από τις οθόνες όταν θέλουν να φλερτάρουν και κάπως έτσι δεν βιώνουν την αληθινή επαφή.
Το αποδεικνύει και πρόσφατη έρευνα της DatePsychology που έδειξε ότι το 45% των ανδρών ηλικίας 18 έως 25 ετών δεν έχουν ζητήσει ποτέ από μια γυναίκα – πρόσωπο με πρόσωπο- να βγουν πρώτο ραντεβού. Όλα γίνονται μέσω εφαρμογών, μέσω DMs στο Instagram – με μια οθόνη ενδιάμεσα τέλος πάντων.
Και ειλικρινά αναρωτιέμαι: «Μα πώς γίνεται»;
Όταν η Gen Z γεννιόταν εμείς φλερτάραμε σε ξαπλώστρες και μπουζούκια
Πριν σου παραθέσω τα αναλυτικά στοιχεία της έρευνας – που με σοκάρει, δεν μπορώ να το κρύψω- να σου πω ότι όταν γεννιούνταν τα τελευταία παιδιά της Gen Z, δηλαδή το μακρινό 2012, εγώ έδινα Πανελλήνιες και μετά τις εξετάσεις, απολάμβανα τις καλοκαιρινές διακοπές με φίλους και φίλες στην ένδοξη Πάρο. Ήμουν κι εγώ 18 ετών, όπως είναι σήμερα μεγάλος μέρος της Gen Z.
Θυμάμαι λοιπόν το πρώτο μου αγόρι (πριν γίνει το αγόρι μου), να μου ζητάει να βγούμε πρώτο ραντεβού ενώ βρισκόμασταν στην παραλία Σάντα Μαρία στην Πάρο και κάναμε ηλιοθεραπεία. Οι υπόλοιποι φίλοι μας κολυμπούσαν και έπαιζαν ρακέτες και εμείς φλερτάραμε έτσι ακριβώς όπως έπρεπε.
Ήταν εκείνη η αμήχανη αλλά όμορφη στιγμή που δεν μπορούσες να κρυφτείς πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Έπρεπε να κοιτάξεις τον άλλον στα μάτια, να καταλάβεις από τον τρόπο που μιλούσε, από το χαμόγελό του, από τις μικρές αντιδράσεις του αν υπήρχε ενδιαφέρον. Δεν υπήρχε η ασφάλεια του «διαβάστηκε» ή η δυνατότητα να σκεφτείς για 10 λεπτά την τέλεια απάντηση σε ένα μήνυμα. Υπήρχε μόνο το momentum, η αμηχανία, ο ενθουσιασμός και εκείνο το μικρό ρίσκο που έκανε το φλερτ τόσο συναρπαστικό.
«Πριν βγούμε όλοι μαζί το βράδυ στο Βαρελάδικο (ένδοξο club στη Νάουσα της Πάρου, για να καταλαβαίνουν οι μικρότεροι), πάμε για ένα ποτό οι δυο μας; Θα τους ξεφύγεις;», μου είπε εννοώντας τις φίλες μου με τις οποίες μέναμε στο ίδιο δωμάτιο. Απλά, γλυκά, τρυφερά. Χωρίς ντροπή. Με ευθύτητα και θάρρος.
Λίγα χρόνια αργότερα, γνώρισα τον πρώτο μου μεγάλο έρωτα σε ένα τραπέζι στα μπουζούκια. Μας έβαλε η παρέα μας να καθίσουμε δίπλα-δίπλα και αυτό ήταν. Έρωτας. Αμφίδρομος. Μπαμ και κάτω!
Το φλερτ πήγε σύννεφο, μου ζήτησε επιτόπου το τηλέφωνό μου – εντάξει και το Facebook – και ξεκίνησαν τα μηνύματα να παίρνουν φωτιά από την επόμενη κιόλας ημέρα. Μα αλήθεια πώς γίνεται να μην υπάρχει αυτό σήμερα, στα τόσο νέα παιδιά; Πώς γίνεται να χτυπάει δυνατά η καρδιά τους μέσα από μια οθόνη αποκλειστικά και μόνο;
Γίνεται και το λέει νέα έρευνα
Η έρευνα της DatePsychology έδειξε ότι το 45% των ανδρών της Gen Z δεν έχει ζητήσει ποτέ από μια κοπέλα – face to face- να βγουν ραντεβού. Μοιάζει σαν ξεχασμένη τέχνη η πρώτη κίνηση από κοντά.
Αντί γι’ αυτό, λοιπόν, οι περισσότεροι βασίζονται σε εφαρμογές γνωριμιών, προσωπικά μηνύματα (DMs) και άλλες μορφές ψηφιακής επικοινωνίας για να κάνουν το πρώτο βήμα.
Η μελέτη αναφέρει μερικούς γνώριμους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό το φαινόμενο: την αυξανόμενη κοινωνική αμηχανία, τον φόβο της απόρριψης και την ολοένα μεγαλύτερη εξάρτηση από τις οθόνες για την επικοινωνία.
«Οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει την ψηφιακή επικοινωνία ως τον προεπιλεγμένο τρόπο επαφής», σημειώνουν οι ερευνητές. «Ως αποτέλεσμα, οι κοινωνικές δεξιότητες στην πραγματική ζωή δεν εξασκούνται τόσο συχνά, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένο άγχος και αβεβαιότητα στις διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις».
Από ό,τι φαίνεται, πρόκειται για μια τάση που συμβαδίζει με τις ευρύτερες αλλαγές στην Gen Z, για την οποία οι σχέσεις είναι πλέον πιο πιθανό να ξεκινούν διαδικτυακά παρά μέσα από μια τυχαία γνωριμία σε έναν χώρο γεμάτο κόσμο.
Οι εφαρμογές έχουν κάνει τη σύνδεση μεταξύ ανθρώπων πιο εύκολη και προσβάσιμη – όμως παράλληλα έχουν κάνει πιο εύκολο το να αποφεύγει κανείς το ρίσκο (και την αμηχανία) τού να εκτεθεί προσωπικά.
Τα ευρήματα αυτά συμφωνούν επίσης με άλλες πρόσφατες μελέτες που δείχνουν ότι πολλοί νέοι ενήλικες καθυστερούν ή επιλέγουν να μην ακολουθήσουν καθόλου τον παραδοσιακό τρόπο γνωριμιών, επικαλούμενοι λόγους που κυμαίνονται από τις δυσκολίες με την ψυχική υγεία και την πίεση της επαγγελματικής ζωής μέχρι την κοινωνική εξάντληση μετά την πανδημία.
Προς το παρόν, δηλαδή, οι γνωριμίες που ξεκινούν πρώτα ψηφιακά γίνονται η νέα κανονικότητα. Όμως, το αν το ατελείωτο «swiping» (η κίνηση στις εφαρμογές γνωριμιών για επιλογή ή απόρριψη προφίλ) μπορεί να αντικαταστήσει την αδρεναλίνη μιας πραγματικής προσέγγισης πρόσωπο με πρόσωπο – αυτό παραμένει ακόμη αντικείμενο συζήτησης.