Καρκίνος του μαστού: Τι συμβαίνει με τη σεξουαλική ζωή μετά τη θεραπεία; – Η ιστορία της Dana Donofree γίνεται πηγή δύναμης
O Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού και η ιστορία της Dana Donofree είναι η ιδανική ευκαιρία για να φωτιστεί μια πλευρά της νόσου που συχνά μένει στη σκιά: όσα δεν τελειώνουν όταν ολοκληρώνεται η θεραπεία. Tο σώμα που αλλάζει, η αυτοπεποίθηση που «γκρεμίζεται», η σεξουαλική ζωή που γίνεται δύσκολη και η διαδρομή μέχρι μια γυναίκα να μπορέσει ξανά να αισθανθεί άνετα μέσα στο ίδιο της το σώμα.
Η Donofree διαγνώστηκε το 2010 με καρκίνο του μαστού σταδίου 1, τριπλά θετικό, μία ημέρα πριν από τα 28α γενέθλιά της και μόλις τρεις μήνες πριν από τον γάμο της. Τον επόμενο χρόνο υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή με αποκατάσταση με εμφυτεύματα και σε οκτώ κύκλους χημειοθεραπείας, οι οποίοι την οδήγησαν σε προσωρινή εμμηνόπαυση.
«Δεν αγαπούσα τον εαυτό μου»
Η θεραπεία δεν άφησε μόνο σωματικά σημάδια. Η εικόνα που είχε η Donofree για τον εαυτό της άλλαξε δραματικά. Η ανόρθωση των μαστών της και οι τατουαρισμένες θηλές, που πλέον δεν είχαν αίσθηση, της φαίνονταν ξένα.
«Αποκαλούσα τα καινούργια, ανορθωμένα στήθη μου “Franken Titties”. Έτσι ένιωθα: σαν την κυρία Φρανκενστάιν, που με είχαν κόψει, τεμαχίσει και ξανασυναρμολογήσει».
Παράλληλα, η απότομη είσοδος στην εμμηνόπαυση έφερε μαζί της συμπτώματα που επηρέασαν βαθιά την καθημερινότητά της. «Κολπική ξηρότητα, ατροφία, πόνος — τα είχα όλα», θυμάται.
Η κατάσταση ήταν τόσο δύσκολη, ώστε χρειάστηκε να αναβάλει τον γάμο της για έναν χρόνο. Και την ίδια περίοδο άρχισε να αποφεύγει την οικειότητα με τον τότε αρραβωνιαστικό της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η απόσταση από τον σύντροφό της
Ο άνθρωπος που είχε δίπλα της εξακολουθούσε να τη βλέπει όμορφη και να της δείχνει αγάπη. Η ίδια, όμως, δεν μπορούσε να δει τον εαυτό της με τον ίδιο τρόπο.
«Εκείνος εξακολουθούσε να με βλέπει όμορφη και μου έδειχνε απλόχερα αγάπη και τρυφερότητα», εξηγεί η Donofree. «Το πρόβλημα ήταν ότι εγώ δεν αγαπούσα τον εαυτό μου. Δεν μπορούσα να κοιταχτώ στον καθρέφτη για περισσότερο από έναν χρόνο. Ένιωθα ότι είχα απογυμνωθεί από τα πάντα: μου είχαν φύγει τα μαλλιά, οι βλεφαρίδες και οι θηλές».
Για την ίδια, λοιπόν, το ζήτημα δεν ήταν μόνο η σωματική δυσκολία της επαφής. Ήταν η σχέση με το σώμα της και με την εικόνα που είχε πλέον για τον εαυτό της.
Οι αριθμοί αποκαλύπτουν ένα μεγαλύτερο πρόβλημα
Η εμπειρία της Donofree δεν αποτελεί εξαίρεση. Μελέτη του 2025, που δημοσιεύτηκε στο JCO Oncology Practice, έδειξε ότι σχεδόν το 90% των γυναικών που έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο του μαστού αναφέρουν σημαντικές αλλαγές στη σεξουαλική τους υγεία, μεταξύ άλλων μειωμένη libido, κολπική ξηρότητα και προβλήματα με την εικόνα του σώματός τους.
Σχεδόν το 85% δήλωσε ότι οι αλλαγές αυτές προκάλεσαν σημαντική ψυχική επιβάρυνση, ενώ σχεδόν το 75% ανέφερε ότι επηρέασαν τη σχέση με τον σύντροφό τους.
Η ψυχολόγος Jeanne Carter σημειώνει «οι γυναίκες που έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο πρέπει να διαχειριστούν αλλαγές σε δύο σημαντικές ερωτογενείς ζώνες: το στήθος και τον κόλπο. Αλλά, ακόμη περισσότερο, πρέπει να αντιμετωπίσουν και τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο ”βλέπουν” τον ίδιο τους τον εαυτό».
Και υπάρχει ακόμη ένα σημαντικό πρόβλημα: η σεξουαλική υγεία συχνά δεν συζητιέται με τους γιατρούς. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε ότι πάνω από το 70% των γυναικών χρειάστηκε να ανοίξει μόνη του τη συζήτηση.
Η εμμηνόπαυση, η libido & η εξάντληση
Η χημειοθεραπεία, αλλά και ορισμένες ορμονοθεραπείες που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της υποτροπής, μπορούν να προκαλέσουν μια προσωρινή μορφή εμμηνόπαυσης. Οι συνέπειες μπορεί να περιλαμβάνουν ξηρότητα, εξάψεις, αλλαγές στη σεξουαλική επιθυμία αλλά και αλλαγές στην αισθητικότητα μετά τη χειρουργική επέμβαση.
Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογική εξάντληση. Όπως εξηγεί η ογκολόγος Shari Goldfarb, πολλές γυναίκες καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της θεραπείας και στη συνέχεια, όταν αυτή ολοκληρωθεί, καταρρέουν.
Από τις ουλές στη δύναμη
Η Donofree αποφάσισε να μετατρέψει τις ουλές της σε κάτι που θα της έδινε ξανά έλεγχο πάνω στο σώμα της. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας έκανε ένα τατουάζ με ένα δέντρο ανθισμένης κερασιάς, το οποίο κάλυπτε στρατηγικά τις ουλές της μαστεκτομής.
«Ήθελα τα περιγράμματά του να μιμούνται τις γραμμές ενός σουτιέν demi-cup, επειδή δεν μπορούσα να βρω όμορφα εσώρουχα που να μπορώ να φορέσω μετά την επέμβαση», εξηγεί. «Ήταν ένας τρόπος να ξαναπάρω πίσω τη δύναμή μου».
Η ανάγκη της να αισθανθεί ξανά γυναίκα και να νιώσει όμορφη την οδήγησε τελικά και στη δημιουργία της AnaOno Intimates, μιας εταιρείας με σουτιέν σχεδιασμένα για γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μαστεκτομή, ογκεκτομή ή έχουν εμφυτεύματα στήθους.
«Ακόμη και μετά την αποκατάσταση, τα μόνα σουτιέν που μπορούσα να φορέσω ήταν αθλητικά σουτιέν και τοπάκια. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα φορούσα κάτι τέτοιο για το υπόλοιπο της ζωής μου».
Και το μήνυμά της είναι ξεκάθαρο:
«Το “σουτιέν μαστεκτομής” υπάρχει εδώ και 40 χρόνια — θεωρείται ιατρικό βοήθημα και μοιάζει με ιατρικό βοήθημα. Δεν ήθελα να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου φορώντας ένα τέτοιο σουτιέν. Αξίζουμε να νιώθουμε θηλυκές, όμορφες και σέξι, όπως κάθε άλλη γυναίκα».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η επανασύνδεση με το σώμα & την σεξουαλική ζωή μετά από μια δύσκολη θεραπεία
Η επιστροφή στην σεξουαλική ζωή δεν έγινε για τη Dana Donofree από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε χρόνο για να συμφιλιωθεί με το σώμα της, αλλά και να αντιμετωπίσει τις σωματικές αλλαγές που έφερε η θεραπεία. Η κολπική ξηρότητα, ο πόνος και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορούν να κάνουν τη σεξουαλική επαφή δύσκολη, όμως υπάρχουν τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν.
Οι ειδικοί αναφέρουν κολπικά λιπαντικά και ενυδατικές ουσίες, κολπικά οιστρογόνα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, καθώς και φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους και φαρμακευτικές επιλογές για ορισμένα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης. Η ανοιχτή συζήτηση, η διαδικτυακή υποστήριξη και τα sex toys μπορούν επίσης να λειτουργήσουν υποστηρικτικά.
Για τη Donofree, όμως, η ουσιαστική αλλαγή ξεκίνησε όταν κατάφερε να δει ξανά το σώμα της όχι μόνο ως ένα σώμα που είχε περάσει από μια δύσκολη θεραπεία, αλλά ως ένα σώμα που εξακολουθούσε να της ανήκει. Από τις ουλές και την απώλεια της αισθητικότητας μέχρι το τατουάζ και τη δημιουργία εσωρούχων για γυναίκες μετά τον καρκίνο, η διαδρομή της έγινε τελικά μια προσπάθεια να ξαναβρεί τη θηλυκότητα, την αυτοπεποίθηση και την οικειότητα με τον εαυτό της.