Virginie Dubost: Ποια είναι η γυναίκα που εμφανίστηκε με αναπηρικό αμαξίδιο σε πασαρέλα στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού (βίντεο)
Ένα catwalk διαφορετικό από τα άλλα και μια εικόνα που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Η Virginie Dubost βρέθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου στην πασαρέλα Le Défilé της L’Oréal Paris, στο πλαίσιο της Εβδομάδας Μόδας του Παρισιού, και περπάτησε μπροστά από τον Πύργο του Άιφελ με το αναπηρικό της αμαξίδιο, διεκδικώντας τον χώρο που δικαιωματικά της ανήκει.
Με μια εντυπωσιακή κόκκινη δημιουργία και έχοντας στο πλευρό της μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες γυναίκες της διεθνούς showbiz, μεταξύ των οποίων η Kendall Jenner, η Eva Longoria, η Viola Davis, η Jane Fonda και η Cara Delevingne, η Virginie απέδειξε πως η μόδα μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από εικόνα και λάμψη: μπορεί να γίνει φωνή για τη συμπερίληψη και την ορατότητα.
Η παρουσία της στο εμβληματικό fashion show της L’Oréal Paris αποτέλεσε μια ιστορική στιγμή, καθώς ήταν η πρώτη συμμετοχή γυναίκας με αναπηρία σε αναπηρικό αμαξίδιο στην πασαρέλα του συγκεκριμένου show. Και η ίδια φρόντισε να δώσει ξεκάθαρα το δικό της μήνυμα, γράφοντας στο LinkedIn:
«Οι γυναίκες με αναπηρία έχουν επίσης τη θέση τους στη μόδα και την ομορφιά και είναι καιρός να την πάρουν πραγματικά!».
Ποια είναι η Virginie Dubost
Η γυναίκα που βρέθηκε μπροστά στα φώτα της πασαρέλας έχει πίσω της μια διαδρομή γεμάτη αλλαγές, προκλήσεις και μια νέα αρχή. Η Virginie Dubost είχε ήδη χτίσει μια σημαντική επαγγελματική πορεία στον χώρο της πολυτέλειας, πριν ένα αναπάντεχο γεγονός αλλάξει για πάντα τη ζωή της.
Για περισσότερα από δέκα χρόνια εργάστηκε στον κόσμο του luxury, έχοντας περάσει από κορυφαίους οίκους όπως οι Chanel, Cartier και Louis Vuitton. Το 2018, όμως, ένα σοβαρό ατύχημα στο σερφ, κατά τη διάρκεια ταξιδιού της στη Νότια Αμερική, την άφησε τετραπληγική.
Από εκείνη τη στιγμή, χρειάστηκε να «γεννηθεί» ξανά, να μάθει να ζει μια διαφορετική καθημερινότητα και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τη δουλειά, το σώμα και τον κόσμο γύρω της. Δεν σταμάτησε, όμως, να διεκδικεί. Αντίθετα, έκανε την προσωπική της εμπειρία αφετηρία για μια νέα αποστολή: να μιλά ανοιχτά για την αναπηρία, την προσβασιμότητα και τη συμπερίληψη και να συμβάλλει ώστε οι άνθρωποι με αναπηρία να έχουν πραγματικό χώρο στην κοινωνία και στην εργασία.
Από το luxury industry στη μάχη για την προσβασιμότητα
Μετά το ατύχημα, η Virginie δημιούργησε τη δική της εταιρεία συμβούλων, VSD conseils, μέσα από την οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της προσβασιμότητας και της συμπερίληψης. Στόχος της είναι να βοηθά επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία και να δημιουργούν περιβάλλοντα στα οποία η προσβασιμότητα δεν αποτελεί απλώς μια τυπική υποχρέωση, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας τους.
Παράλληλα, ως ομιλήτρια και δημιουργός περιεχομένου, χρησιμοποιεί τα social media για να μιλήσει ανοιχτά για την αναπηρία, την καθημερινότητα, τα στερεότυπα και τις διακρίσεις. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, προσπαθεί να κάνει ορατές πλευρές της ζωής ενός ανθρώπου με αναπηρία που συχνά παραμένουν εκτός δημόσιου διαλόγου.
Μέσα από το Instagram και το LinkedIn, αλλά και το podcast «Dialogues», μιλά για ζητήματα όπως η ισότητα ευκαιριών, η εταιρική κοινωνική ευθύνη και η πραγματική συμπερίληψη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Από το ατύχημα σε μια νέα αποστολή
Η ιστορία της Virginie Dubost δεν είναι μόνο μια ιστορία επιστροφής στη μόδα. Είναι η διαδρομή μιας γυναίκας που μετά από μια τεράστια αλλαγή στη ζωή της επέλεξε να διεκδικήσει χώρο — όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά και για ανθρώπους που για χρόνια έμεναν εκτός κάδρου.
Η δράση της έχει αναγνωριστεί και από τη γαλλική πολιτεία, καθώς της έχει απονεμηθεί το Εθνικό Τάγμα της Αξίας (Ordre National du Mérite) για την προσφορά της.
Και τώρα, μερικά χρόνια μετά το ατύχημα, βρέθηκε ξανά εκεί όπου κάποτε ανήκε επαγγελματικά: στον κόσμο της μόδας. Μόνο που αυτή τη φορά δεν βρέθηκε απλώς στην άλλη πλευρά της πασαρέλας. Βρέθηκε στο κέντρο της.
Η εμφάνισή της στο catwalk της L’Oréal Paris υπενθύμισε με τον πιο ορατό τρόπο ότι η μόδα μπορεί να γίνει ένας χώρος για όλους. Ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τάση, αλλά ανάγκη. Και ότι η συμπερίληψη αποκτά πραγματικό νόημα όταν οι άνθρωποι που για χρόνια δεν είχαν θέση στην εικόνα, βρίσκονται πλέον μέσα σε αυτήν.