Cheers στα ξεκαθαρίσματα 🥂! 

Περίμενε, γιατί θα σου εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ.

Άπειρα χρόνια προσπαθούσα να είμαι σωστή με τις σχέσεις -κοινωνικές/φιλικές/προσωπικές-, να κρατάω ισορροπίες, να μην στενoχωρώ, αν κάτι δεν μου κάνει να καταπιεστώ ώστε να μην προσβάλω τον άλλον με τα λόγια μου, να φροντίσω και να συντηρήσω σχέσεις με ανθρώπους που δεν ταιριάζουν με μένα με λίγα λόγια. 

Μεγαλώνοντας, έμαθα και συνειδητοποίησα ότι αυτοσεβασμός δεν είναι μόνο το πώς φέρεσαι εσύ στον εαυτό σου, αλλά και το τι επιτρέπεις στους άλλους να σου κάνουν.

Πολλές φορές κρατάμε ανθρώπους στη ζωή μας από συνήθεια, φόβο ή επειδή δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε ότι ένας κύκλος έκλεισε. Ή, επειδή, όπως προείπα, δίνουμε τόπο στην οργή ξανά και ξανά και ξανά. 

Ανεχόμαστε συμπεριφορές που μας στενoχωρούν, μόνο και μόνο για να μη βιώσουμε την «απώλεια».

Βέβαια, στην «απώλεια» υπάρχει και ένα συναίσθημα…

Το χειρότερο είναι το να μην ξεκόβεις ανθρώπους, γιατί δεν θες να τους στενοχωρήσεις και δεν ξέρεις πώς να το πεις! 

Όσο όμως μεγαλώνει ο αυτοσεβασμός σου, αλλάζει και ο τρόπος που βλέπεις τις αποχωρήσεις. Δεν κυνηγάς κάποιον που επέλεξε να φύγει, δεν παρακαλάς για το αυτονόητο, δεν χρειάζεται να διατηρείς σχέσεις με ανθρώπους που σε στενοχώρησαν, δεν σε σεβάστηκαν ή προσπάθησαν να σε βλάψουν. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χρειάζεται να είσαι υπεράνω. 

Κάποιοι άνθρωποι θα φύγουν. Κάποιους θα επιλέξεις εσύ να αφήσεις πίσω. Και ίσως η πραγματική ωριμότητα είναι να καταλάβεις ότι δεν είναι κάθε απώλεια ήττα. 

Μερικές φορές είναι απλώς χώρος που ανοίγει στη ζωή σου για κάτι πιο υγιές.

Είναι αυτά τα ξεκαθαρίσματα που γίνονται, ώστε να διατηρείς έναν υγιή κύκλο ανθρώπων – και να χαίρεσαι όταν συμβαίνει αυτό το ξεκαθάρισμα! 

Και αν τους ακούσεις να «γαβγίζουν» φεύγοντας, τουλάχιστον νιώσε ανακούφιση για την ολόσωστη επιλογή σου! 🤭

💋💋