Άρια Παπανικολάου: «Δεν υπάρχει κάτι με το οποίο προσπαθώ να συμφιλιωθώ. Είμαι χαρούμενη με αυτό ακριβώς που είμαι»

Συναντηθήκαμε ένα ηλιόλουστο μεσημέρι του Νοεμβρίου σε ένα υπέροχο πάρκο στη Γλυφάδα, σε έναν χώρο όπου έκανε τα πρώτα της βήματα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις πιο ανέμελες στιγμές των παιδικών της χρόνων. Ίσως για αυτό ήταν από το πρώτο λεπτό τόσο ευδιάθετη. Η Άρια Παπανικολάου – η νέα Muse of The Week – μού συστήθηκε με ένα χαμόγελο στα χείλη και με απίστευτη ορμή και ενθουσιασμό θέλησε να ξεδιπλώσει τις σκέψεις της, τα σχέδιά της, αλλά και όσα έχει αποκομίσει από μια διαδρομή που, παρά τις δυσκολίες, την έχει οδηγήσει σε μια βαθιά αποδοχή του εαυτού της.

Στα 20 της χρόνια, έχοντας ήδη γράψει το δικό της best seller, έχοντας συμμετάσχει στην «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν και διεκδικώντας τη θέση της στον κόσμο του animation, η Άρια δεν θέλει να ορίζεται από τη διάγνωση του αυτισμού, αλλά από όλα όσα είναι και ονειρεύεται να γίνει. Μιλά με ειλικρίνεια για το bullying, την απόρριψη, τη δύναμη που βρήκε μέσα από την ψυχοθεραπεία, αλλά και για τη σημασία της αποδοχής και της συμπερίληψης. Κυρίως, όμως, μιλά με την αφοπλιστική σιγουριά και ωριμότητα ενός ανθρώπου που δεν αισθάνεται πια την ανάγκη να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν.

Άρια, αν μπορούσες να συναντήσεις τον μικρότερο εαυτό σου, το κοριτσάκι που ήσουν πριν ακόμη καταλάβεις τι σημαίνει η διάγνωση του αυτισμού, τι θα ήθελες να του ψιθυρίσεις;

Θα του έλεγα να είναι δυνατό και να μην τα παρατάει ποτέ, γιατί κάποια στιγμή θα βρει τον δρόμο του.

Αλήθεια, πότε άρχισες να καταλαβαίνεις ότι αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο με τον δικό σου τρόπο;

Όταν ήμουν έφηβη… Άρχισα να παρατηρώ ότι αρκετοί άνθρωποι μού φερόνταν διαφορετικά, χωρίς να μπορώ να καταλάβω τον λόγο.

Και ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που κλήθηκες να διαχειριστείς;

Θα έλεγα πως ήταν η απόρριψη αλλά και η δυσκολία που μου προκαλούσαν τα πολλά τεστ που είχα στο σχολείο.

Από την άλλη, τι ήταν αυτό που σε βοήθησε να αγαπήσεις περισσότερο τον εαυτό σου;

Αυτό που με βοήθησε να αγαπήσω περισσότερο τον εαυτό μου ήταν ένας ήρωας από ένα ιαπωνικό anime, ο οποίος ήταν κι εκείνος «διαφορετικός», όπως ένιωθα κι εγώ. Μέσα από αυτόν βρήκα δύναμη και έμαθα να αποδέχομαι και να αγαπώ τον εαυτό μου γι’ αυτό που πραγματικά είμαι.

Έχεις μιλήσει για τις δυσκολίες που βίωσες στις σχέσεις σου με άλλα παιδιά, για το bullying που έχεις υποστεί. Πώς ξαναχτίζει μια νέα γυναίκα την εμπιστοσύνη της όταν έχει πληγωθεί από ανθρώπους;

Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο να εμπιστευτείς ξανά τους ανθρώπους, όταν έχεις πληγωθεί από αυτούς. Όμως, σιγά σιγά, γνωρίζοντας καλούς ανθρώπους και δημιουργώντας όμορφες σχέσεις, βρίσκεις το θάρρος και εμπιστεύεσαι. Και εγώ τα κατάφερα!

Σήμερα, στα 20 σου, τι σημαίνει για εσένα να αποδέχεσαι τον εαυτό σου; Υπάρχει ακόμη κάτι με το οποίο προσπαθείς να συμφιλιωθείς μέσα σου;

Σήμερα, στα 20 μου, αισθάνομαι πολύ πιο δυνατή και έχω αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Δεν υπάρχει κάτι με το οποίο προσπαθώ να συμφιλιωθώ. Είμαι χαρούμενη με αυτό ακριβώς που είμαι.

Πιστεύεις ότι οι γυναίκες μεγαλώνουμε με την ανάγκη να αποδεικνύουμε συνεχώς ότι είμαστε αρκετές; 

Όχι! Είμαστε ήδη αρκετές ακριβώς όπως είμαστε και δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα και σε κανέναν. Και νομίζω πως το ξέρουμε καλά αυτό.

Είσαι ένα κορίτσι με πολλή πυγμή και θάρρος. Πώς καλλιέργησες αυτή τη δύναμη μέσα σου;

Έχω κάνει ψυχοθεραπεία για πολλά χρόνια και με έχει βοηθήσει πολύ, ιδιαίτερα στις στιγμές που δεν ένιωθα αρκετά δυνατή.

Πώς είναι η Άρια όμως τις ημέρες που δεν θέλει να είναι δυνατή, αλλά απλώς να είναι ο εαυτός της;

Είμαι πάντα ο εαυτός μου.

Όταν δεν τα καταφέρνω σε κάτι, δεν απογοητεύομαι, γιατί ξέρω ότι μπορώ να προσπαθήσω ξανά μέχρι να πετύχω αυτό που θέλω.

Ας μιλήσουμε για το βιβλίο σου, με τίτλο «Με λένε Άρια», που είναι best seller. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να μοιραστείς την ιστορία σου;

Ήθελα να δώσω φωνή στα παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, αλλά και στις οικογένειές τους.

Υπήρξε κάτι το οποίο να δυσκολεύτηκες να γράψεις, επειδή ήταν ακόμη επώδυνο ή επειδή δεν είχες βρει τις κατάλληλες λέξεις για να το εκφράσεις;

Όχι, ένιωθα άνετα με την ιδέα να μοιραστώ την ιστορία μου. Άλλωστε, κάνω πολλές ομιλίες μαζί με τον μπαμπά μου και αυτή η εμπειρία με έχει βοηθήσει να αισθάνομαι όλο και πιο άνετα όταν μιλάω για όσα έχω ζήσει.

Είμαι σίγουρη ότι έχεις δεχθεί πολλά μηνύματα στα social media, ειδικά μετά την κυκλοφορία του βιβλίου σου. Τι σου λέει ο κόσμος; Απευθύνονται σε εσένα γονείς που έχουν παιδιά στο φάσμα του αυτισμού ή άνθρωποι που είναι οι ίδιοι στο φάσμα;

Μου στέλνουν πολύ όμορφα μηνύματα. Πολλοί μου δίνουν συγχαρητήρια, ενώ αρκετοί μου λένε ότι μέσα από το βιβλίο μου βρήκαν τον τρόπο να μιλήσουν στα παιδιά τους για το γεγονός ότι βρίσκονται κι εκείνα στο φάσμα του αυτισμού. Αυτό με κάνει πραγματικά πολύ περήφανη.

Αν ένας άνθρωπος που αισθάνεται μόνος, διαφορετικός ή παρεξηγημένος διαβάζει σήμερα το βιβλίο σου, ποια είναι η μία σκέψη που θα ήθελες να κρατήσει κλείνοντας την τελευταία σελίδα;

Θα ήθελα το βιβλίο μου να δίνει κουράγιο, δύναμη και θάρρος σε κάθε παιδί και κάθε οικογένεια, ώστε να συνεχίζουν την πορεία τους και να βρίσκουν τον δικό τους δρόμο.

Αυτός είναι και ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους θέλησα να μοιραστώ την ιστορία μου.

Ο πατέρας σου, Δημήτρης Παπανικολάου, έχει μιλήσει δημόσια για τον αυτισμό και τη δική σας διαδρομή. Τι θα ήθελες να ακουστεί και να ξεχωρίσει από εσένα, με τη δική σου φωνή;

Το πιο δυνατό μήνυμα που θα ήθελα να περάσω είναι ότι το bullying πρέπει να σταματήσει για πάντα και ότι οφείλουμε να αποδεχόμαστε τους ανθρώπους όπως ακριβώς είναι.

Ας πάμε τώρα σε κάτι διαφορετικό. Στη συμμετοχή σου στην «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν. Πώς ένιωσες όταν βρέθηκες στα γυρίσματα της ταινίας; 

Ήταν μια φανταστική εμπειρία! Είχε υπέροχα κοστούμια, εντυπωσιακά σκηνικά και πολλούς ηθοποιούς από διαφορετικές χώρες. Στα γυρίσματα, μάλιστα, βρισκόταν και ο ίδιος ο Κρίστοφερ Νόλαν, ο οποίος μας έδινε οδηγίες. Αγαπώ πολύ την ελληνική μυθολογία και ένιωθα πως μέσα από αυτή την εμπειρία είχα την ευκαιρία να τιμήσω τους προγόνους μας και την ιστορία της Ελλάδας.

Σπουδάζεις Animation, δημιουργείς ιστορίες και δανείζεις τη φωνή σου σε ήρωες. Αν μπορούσες να δημιουργήσεις σήμερα τη δική σου ταινία κινουμένων σχεδίων, ποια ιστορία θα ήθελες να αφηγηθείς;

Θα ήθελα να δημιουργήσω μια ταινία animation βασισμένη στην ιστορία της ζωής μου, γιατί βλέπω πόσο πολύ μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους.

Θα ήθελα να συμπεριλάβω όλες τις στιγμές της διαδρομής μου, τόσο τις όμορφες όσο και τις δύσκολες, γιατί όλες αποτελούν μέρος της ζωής μας και μας διαμορφώνουν.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σου για το μέλλον και ποιο είναι εκείνο που φοβάσαι περισσότερο να ομολογήσεις, ακριβώς επειδή το θέλεις τόσο πολύ;

Δεν φοβάμαι να μοιραστώ τα όνειρά μου. Θέλω να γίνω voice actress και animator.

Αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι μήπως δεν έχω δίπλα μου τους σωστούς ανθρώπους, εκείνους που θα με στηρίζουν και θα με βοηθούν να προχωρώ.

Τι σημαίνει για εσένα ευτυχία στην καθημερινότητα, πέρα από τις επιτυχίες και τις μεγάλες στιγμές;

Ευτυχία είναι να μιλάω με τους φίλους μου, να χαλαρώνω βλέποντας anime και να δημιουργώ τις δικές μου ιστορίες animation. Αυτές είναι μερικές από τις μικρές καθημερινές στιγμές που μου δίνουν χαρά.

Υπάρχει κάποια συμβουλή των γονιών σου που σε βοηθά πραγματικά στη ζωή σου κάθε μέρα;

Να είμαι δυνατή, να συνεχίζω τον δρόμο μου και να μην τα παρατάω ποτέ. Είναι μια συμβουλή που κρατάω πάντα μέσα μου.

Τι θα ήθελες να αλλάξει στην κοινωνία, ώστε η συμπερίληψη να μην είναι απλώς μια ωραία λέξη, αλλά μια καθημερινή πραγματικότητα για κάθε παιδί και κάθε ενήλικα;

Θα ήθελα η κοινωνία να γίνει πιο ανοιχτή και δεκτική απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, προσφέροντας ίσες ευκαιρίες σε όλους.

Πιστεύω ότι αυτό θα βοηθούσε και τους ίδιους τους ανθρώπους να αποδέχονται πιο εύκολα τον εαυτό τους.

Αν μπορούσες να πεις κάτι σε κάθε άνθρωπο που αισθάνθηκε κάποτε ότι δεν χωράει στον κόσμο, τι θα του έλεγες; 

Θα του έλεγα να μην ανησυχεί, γιατί όλα θα πάνε καλά.

Και τι θα ήθελες να θυμάται ο κόσμος για την Άρια, πέρα από τη διάγνωση, το βιβλίο και τις ταινίες της;

Θα ήθελα ο κόσμος να με θυμάται ως έναν ευγενικό άνθρωπο, με αγνή καρδιά, που θέλει να βοηθά τους άλλους.

Δεν θέλω κανένα άλλο παιδί να περάσει όσα πέρασα εγώ, γιατί όλοι αξίζουμε να νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου.

Κλείνοντας, πες μας, τι ετοιμάζεις το επόμενο διάστημα; 

Αυτή την περίοδο, ετοιμάζομαι για το Διεθνές Παιδικό και Εφηβικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου, ενώ παράλληλα κάνω πρόβες για μια ζωντανή μεταγλώττιση στο Μέγαρο Μουσικής. Επιπλέον, προετοιμάζομαι για μια ομιλία που θα πραγματοποιήσω σε συνέδριο.